Η μαύρη τρύπα στο κέντρο του σμήνους γαλαξιών του Περσέα έχει συνδεθεί με τον ήχο από το 2003. Αυτό συμβαίνει επειδή οι αστρονόμοι της NASA ανακάλυψαν ότι τα κύματα πίεσης από τις μαύρες τρύπες προκαλούν κυματισμούς στο θερμό αέριο αυτού του σμήνους γαλαξιών. Ο ηχογραφημένος ήχος μπορεί να μεταφραστεί σε μια νότα, την οποία εμείς, ως ανθρώπινο είδος, δεν μπορούμε να ακούσουμε επειδή είναι 57 οκτάβες κάτω από τη μέση Ντο. Τώρα, ένας νέος ήχος φέρνει περισσότερες νότες στο αρχείο. Το πώς ακούγεται μια μαύρη τρύπα είναι κάτι που έχει κινήσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας.
Επομένως, θα σας πούμε σε βάθος πώς ακούγεται μια μαύρη τρύπα και πώς ανακαλύφθηκε.
Πώς ακούγεται μια μαύρη τρύπα;
Κατά κάποιο τρόπο, αυτή η υπερηχητική επεξεργασία διαφέρει από οποιονδήποτε ήχο που έχει καταγραφεί προηγουμένως, επειδή επανεξετάζει τα πραγματικά ηχητικά κύματα που βρίσκονται σε δεδομένα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA . Από νεαρή ηλικία, μας δίδαξαν πάντα ότι δεν υπάρχει ήχος στο διάστημα. Αυτό βασίζεται στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του διαστήματος είναι ουσιαστικά ένα κενό. Επομένως, δεν παρέχει κανένα μέσο για τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων.
Ωστόσο, ένα σμήνος γαλαξιών περιέχει μια τεράστια ποσότητα αερίου που περικλείει εκατοντάδες ή και χιλιάδες γαλαξίες. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργούν ένα μέσο για να ταξιδέψουν τα ηχητικά κύματα. Σε αυτή τη νέα ηχογράφηση του Περσέα, τα ηχητικά κύματα που είχαν εντοπιστεί προηγουμένως από τους αστρονόμους εξάγονται και ακούγονται για πρώτη φορά. Τα ηχητικά κύματα έλκονται σε ακτινική κατεύθυνση, δηλαδή μακριά από το κέντρο. Στη συνέχεια, τα σήματα ανασυντίθενται στην ανθρώπινη ακοή, αυξάνοντας την πραγματική τους ένταση κατά 57 και 58 οκτάβες.
Ο ήχος ακούγεται 144 τρισεκατομμύρια φορές και 288 τρισεκατομμύρια φορές υψηλότερος από την αρχική του συχνότητα. Η σάρωση είναι παρόμοια με ένα ραντάρ που σαρώνει γύρω από μια εικόνα, επιτρέποντάς σας να ακούτε κύματα που προέρχονται από διαφορετικές κατευθύνσεις. Για όσους ενδιαφέρονται για τις μαύρες τρύπες, μπορεί να είναι συναρπαστικό να εξερευνήσουν πώς σχηματίζονται και τους διαφορετικούς τύπους που υπάρχουν στον γαλαξία μας.
Περισσότερες φωνές σε μια άλλη μαύρη τρύπα
Εκτός από το σμήνος γαλαξιών του Περσέα, βρίσκεται σε εξέλιξη μια νέα ηχογράφηση μιας άλλης διάσημης μαύρης τρύπας . Μετά από δεκαετίες έρευνας από επιστήμονες, η μαύρη τρύπα Messier 87 έχει αποκτήσει φήμη στην επιστημονική κοινότητα, αφότου το έργο Event Horizon Telescope την ξεκίνησε για πρώτη φορά το 2019.
Η φωτεινότερη περιοχή στην αριστερή πλευρά της εικόνας είναι η μαύρη τρύπα. Η δομή στην επάνω δεξιά γωνία είναι ο πίδακας που παράγεται από τη μαύρη τρύπα. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο πίδακας παράγεται από την πτώση ύλης στη μαύρη τρύπα. Αυτή η διαδικασία είναι ένα από τα συναρπαστικά χαρακτηριστικά που μελετήθηκαν κατά την ανάλυση της συμπεριφοράς των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών.
Η ηχητική επεξεργασία σαρώνει την εικόνα σε τρία επίπεδα από αριστερά προς τα δεξιά. Πώς, λοιπόν, προέκυψε αυτή η «χωρική χορωδία»; Τα ραδιοκύματα αντιστοιχίζονται στους χαμηλότερους τόνους, τα οπτικά δεδομένα στους μεσαίους τόνους και οι ακτίνες Χ (που ανιχνεύονται από το Chandra) στους υψηλότερους τόνους.
Τα φωτεινότερα μέρη της εικόνας αντιστοιχούν στις πιο θορυβώδεις περιοχές της ηχοποίησης. Εκεί οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τη μαύρη τρύπα 6.500 δισεκατομμυρίων ηλιακής μάζας που καταγράφηκε από το τηλεσκόπιο Event Horizon.
Πώς έπιασαν τον ήχο;
Παρόλο που οι άνθρωποι δεν έχουν υπερανεπτυγμένη ακοή, η ηχοποίηση που επιτυγχάνεται από τους επιστήμονες επιτρέπει την ανασύνθεση αυτών των κυμάτων που συλλαμβάνονται εντός του εύρους του ανθρώπινου αυτιού, σε μια κλίμακα 57 και 58 οκτάβων υψηλότερη από την πραγματική συχνότητα, πράγμα που σημαίνει ότι ακούγεται 144 και 288 τρισεκατομμύρια φορές πιο δυνατά από την αρχική του συχνότητα , η οποία είναι ένα τετράκις εκατομμύριο.
Ενώ δεν είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται αυτή η υπερηχητική επεξεργασία, αυτή τη φορά εξετάστηκαν τα πραγματικά ηχητικά κύματα που καταγράφηκαν από το CXC. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η αστρονομία εξελίσσεται αλματωδώς, καθώς μόλις πριν από τρία χρόνια δημοσιεύτηκε μια πραγματική εικόνα μιας μαύρης τρύπας οκτώ φορές το μέγεθος του ηλιακού μας συστήματος. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα ενδιαφέροντα στοιχεία, μπορείτε να διαβάσετε για τη μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία μας.
Τώρα λοιπόν ξέρετε τι ακούγονται τέρατα και φρίκη που δεν θέλουν ποτέ να συναντήσουν πλανήτες και ολόκληροι γαλαξίες.
Η αντίδραση της κοινότητας στην ανακάλυψη
Η δημοφιλής εσφαλμένη αντίληψη ότι δεν υπάρχει ήχος στο διάστημα πηγάζει από το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του διαστήματος είναι ουσιαστικά ένα κενό, το οποίο δεν παρέχει μέσο για τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων. Αλλά ένα σμήνος γαλαξιών περιέχει τεράστιες ποσότητες αερίου που μπορούν να καταπιούν εκατοντάδες ή χιλιάδες γαλαξίες, παρέχοντας ένα μέσο για τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων.
Μπορούμε να ακούσουμε αυτούς τους ήχους επειδή η NASA χρησιμοποιεί μια ηχητική μηχανή που επεξεργάζεται βασικά αστρονομικά δεδομένα αναγνωρίσιμα από το ανθρώπινο αυτί. Οι μαύρες τρύπες έχουν τόσο ισχυρή βαρυτική έλξη που δεν μπορείτε να δείτε καν φως. Η NASA δεν έδωσε πολλές λεπτομέρειες για το τι βρήκε στη μαύρη τρύπα, αλλά όταν αποκαλύφθηκαν οι ήχοι, το Διαδίκτυο πλημμύρισε από σχόλια που έλεγαν ότι ήταν «θόρυβος φαντασμάτων» ή «εκατομμύρια διαφορετικές μορφές ζωής».
Από τα περισσότερα από 10.000 σχόλια που δημοσίευσε η NASA στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάποια κυμαίνονταν από « το πιο όμορφο πράγμα που έχουν ακούσει ποτέ» έως άλλα που έλεγαν «φύγετε από τη Γη» ή «αυτοί είναι οι ήχοι του κοσμικού τρόμου ».
Εδώ σας αφήνουμε με τον ήχο της μαύρης τρύπας: