Πιθανότατα έχετε ακούσει για τις εποχές. Οι κινήσεις της Γης προκαλούν αλλαγές στις θερμοκρασίες και σε άλλες καιρικές και κλιματικές μεταβλητές, τροποποιώντας έτσι τις εποχές. Κατά τη διάρκεια της περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο, αυτή διέρχεται από πολλά σημαντικά σημεία που προκαλούν τα θερινά και χειμερινά ηλιοστάσια. Αυτά τα σημεία είναι το περιήλιο και το αφήλιο.
Σε αυτό το άρθρο, θα παρουσιάσουμε τις διαφορετικές λειτουργίες του aphelion και του perihelion σε ζωτικές διαδικασίες για τον πλανήτη. Θέλετε να μάθετε περισσότερα για αυτό;
Ισορροπία της γης
Η περιστροφή της Γης γύρω από τον Ήλιο συμβαίνει ταυτόχρονα με την περιστροφή της. Δηλαδή, καθώς περνούν οι μέρες και οι νύχτες, η Γη κινείται κατά μήκος της τροχιάς της στο Ηλιακό Σύστημα , ολοκληρώνοντας μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον Ήλιο. Όπως γνωρίζουμε, αυτή η περιστροφή διαρκεί περίπου 365 ημέρες, που ισοδυναμούν με ένα ημερολογιακό έτος.
Κατά τη διάρκεια της τροχιάς του γύρω από τη Γη, ο πλανήτης διέρχεται από διάφορα βασικά σημεία που συμβάλλουν στην ισορροπία του. Αυτά είναι το περιήλιο και το αφήλιο. Αυτά τα δύο σημεία είναι υπεύθυνα για την επίτευξη μιας ακριβούς ισορροπίας στη φυσική του ανάπτυξη, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για τον πλανήτη.
Το πρώτο σημείο που θα ορίσουμε είναι το αφήλιο. Αυτό είναι το σημείο όπου η Γη βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόστασή της από τον Ήλιο. Είναι λογικό να πιστεύουμε ότι, όντας σε μεγαλύτερη απόσταση, θα βιώνουμε λιγότερη θερμότητα και, επομένως, αυτό θα συμβαίνει κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ωστόσο, ισχύει το αντίθετο. Όταν η Γη διέρχεται από το αφήλιο, η τροχιακή της ταχύτητα είναι η χαμηλότερη και οι ακτίνες του ήλιου χτυπούν τη Γη σε πιο κάθετη γωνία . Αυτή είναι η αιτία του θερινού ηλιοστασίου.
Αντίθετα, όταν η Γη βρίσκεται στο περιήλιο, βρίσκεται στο πλησιέστερο σημείο της στον Ήλιο και η τροχιακή της ταχύτητα είναι η υψηλότερη. Η μέγιστη τροχιακή της ταχύτητα εμφανίζεται στο περιήλιο. Το χειμερινό ηλιοστάσιο λαμβάνει χώρα σε αυτό το σημείο και οι χαμηλότερες θερμοκρασίες οφείλονται στη γωνία με την οποία οι ακτίνες του ήλιου χτυπούν το Βόρειο Ημισφαίριο. Επιπλέον, είναι ενδιαφέρον να κατανοήσουμε πώς αυτές οι διεργασίες επηρεάζουν τη δυναμική των οικοσυστημάτων.
Διαδικασίες περιήλιου και αφελίου
Η βασική λειτουργία αυτών των δύο σημείων είναι η δημιουργία μιας ισορροπίας θερμοκρασίας που επιτρέπει την κυκλοφορία της θερμότητας και του κρύου καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Το ενεργειακό ισοζύγιο της Γης είναι το κλειδί για τη διατήρηση της λειτουργικότητας των οικοσυστημάτων και της οικολογικής ισορροπίας. Αν συσσωρεύαμε συνεχώς θερμότητα, οι θερμοκρασίες δεν θα σταματούσαν ποτέ να αυξάνονται και ο πλανήτης θα γινόταν ακατοίκητος. Το ίδιο θα συνέβαινε αν ίσχυε το αντίθετο.
Επομένως, η παρουσία αυτών των σημείων που σηματοδοτούν το σημείο καμπής στις διακυμάνσεις διαφόρων επίγειων μεταβλητών είναι απαραίτητη. Το Αφήλιο θεωρείται το θεμελιώδες σημείο όπου η τροχιακή ταχύτητα του πλανήτη βρίσκεται στο ελάχιστο. Το Αφήλιο συμβαίνει περίπου στις 4 Ιουλίου. Όταν η Γη βρίσκεται σε αυτό το σημείο, απέχει 152.10 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Επιπλέον, αστεροειδείς όπως ο Μπεννού έχουν επίσης τροχιές που μπορούν να επηρεάσουν τον πλανήτη μας.
Αντίθετα, όταν η Γη βρίσκεται στο περιήλιο, μια διαδικασία που συμβαίνει γύρω στις 4 Ιανουαρίου, βρίσκεται στο πλησιέστερο σημείο της στον Ήλιο. Σε αυτό το σημείο, απέχει 147.09 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αν και βρισκόμαστε πιο μακριά από τον Ήλιο αυτή την εποχή, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι πιο κρύο. Επειδή ο άξονας της Γης έχει κλίση 23°, οι εποχές δεν είναι πάντα οι ίδιες. Στο Βόρειο Ημισφαίριο, ο χειμώνας συμβαίνει κατά τους μήνες Δεκέμβριο, Ιανουάριο και Φεβρουάριο. Ωστόσο, στο Νότιο Ημισφαίριο, συμβαίνει κατά τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο.
Με άλλα λόγια, οι μήνες που είναι ζεστοί για εμάς είναι κρύοι για τις χώρες του Νότιου Ημισφαιρίου. Αυτό οφείλεται στη γωνία με την οποία οι ακτίνες του ήλιου χτυπούν την επιφάνεια της Γης. Όσο πιο λοξή είναι η γωνία, τόσο πιο κρύο είναι. Οι αστεροειδείς μπορεί επίσης να επηρεάσουν σχετικά φαινόμενα.
Οι νόμοι του Κέπλερ
Χάρη στους νόμους του Κέπλερ, η λειτουργία αυτών των σημείων στην τροχιά της Γης μπορεί να εξηγηθεί. Ο Γιοχάνες Κέπλερ ήταν Γερμανός αστρονόμος που διατύπωσε μια σειρά νόμων που διευκόλυναν την κατανόηση της πλανητικής κίνησης. Πραγματοποίησε διάφορους υπολογισμούς που έδειξαν τις τροχιές και τις αποκλίσεις μεταξύ τους.
Αυτοί οι νόμοι βοήθησαν πολύ και εξηγούν σε βάθος πολλές από τις σημαντικές βάσεις στις διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του περιχελίου και του αφελίου. Θα αναλύσουμε τους τρεις νόμους του Κέπλερ.
1ος νόμος, ελλειπτικές τροχιές
Οι τροχιές των πλανητών στο Ηλιακό Σύστημα είναι ελλειπτικές. Επομένως, υπάρχουν δύο σημεία που σηματοδοτούν τη μέγιστη και την ελάχιστη απόσταση ενός πλανήτη από τον Ήλιο.
2ος νόμος, νόμος των περιοχών
Αυτός ο νόμος αναφέρεται στην τροχιακή ταχύτητα ενός πλανήτη. Παρουσιάζει παραλλαγές που έχουν σχέση με την απόσταση από τον Ήλιο. Η ταχύτητα είναι μέγιστη στο περιήλιο και ελάχιστη στο aphelion. Όταν ένας πλανήτης διέρχεται από το πιο απομακρυσμένο σημείο από τον Ήλιο, χάνει την ικανότητά του να κινείται επειδή το τράβηγμα της βαρύτητας είναι μικρότερο. Ωστόσο, το ίδιο μεταφραστικό κίνημα προφέρεται καθώς η εγγύτητα του Ήλιου είναι μεγαλύτερη.
Όλα αυτά επηρεάζουν τη διάρκεια των ημερών και των νυχτών και τον ρυθμό με τον οποίο μειώνονται από τη μία φάση στην επόμενη. Η μελέτη των αστεροειδών σχετίζεται επίσης με την κατανόηση αυτών των φαινομένων.
3ος νόμος, αρμονικός νόμος
Αυτός ο νόμος λαμβάνει υπόψη τις αστρικές τροχιακές περιόδους των πλανητών. Καθορίζει τις αναλογίες των μέσων αποστάσεων από τον Ήλιο. Δηλαδή, η αστρική περίοδος ενός πλανήτη μετριέται σε σχέση με τα αστέρια και ποσοτικοποιείται από τον χρόνο που παρέρχεται μεταξύ των διαδοχικών διελεύσεων του Ήλιου μέσα από ένα είδος μεσημβρινού που δημιουργείται από ένα αστέρι.
Όπως μπορείτε να δείτε, αυτά τα σημεία είναι πολύ σημαντικά για την ισορροπία της Γης και των εποχών του έτους. Ελπίζω ότι με αυτές τις πληροφορίες μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το aphelion και το perihelion.
