Τόσο τα ζωικά όσο και τα φυτικά είδη απειλούνται από την κλιματική αλλαγή. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην αύξηση και την εμφάνιση νέων θηρευτών, στον κατακερματισμό των οικοτόπων, στη ρύπανση των υδάτων και του εδάφους ή απλώς σε αλλαγές στις περιβαλλοντικές συνθήκες.
Μεταξύ των ειδών που επηρεάζονται περισσότερο από τις ήδη αισθητές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι η πεταλούδα Απόλλων, ο αλπικός πτερμιγκάνος και η ισπανική ελάτη . Αυτά τα τρία είδη βρίσκονται στους καταλόγους των πιο απειλούμενων ειδών στην Ισπανία λόγω της κλιματικής αλλαγής. Η κατάσταση αυτών των ειδών αντικατοπτρίζει τι συμβαίνει σε άλλες πληγείσες περιοχές, όπως φαίνεται στη Γερμανία.
Η Gemma Rodríguez, συντονίστρια του Δικτύου Natura 2000 στο Παγκόσμιο Ταμείο για την Άγρια Ζωή (WWF) , δήλωσε ότι αυτά τα τρία είδη βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Μια έκθεση με τίτλο «Ζωντανός Πλανήτης» , που δημοσιεύτηκε από το WWF, υπογραμμίζει τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει η κλιματική αλλαγή στα είδη που ζουν στις πιο απομονωμένες ή περιορισμένες περιοχές. Για να παραμείνει σταθερή η οικολογική ισορροπία ενός οικοσυστήματος, είναι καλύτερο να συνυπάρχει μεγαλύτερος αριθμός ειδών, ώστε οι σχέσεις και η αλληλεξάρτηση μεταξύ τους να μην προκαλέσουν την παρακμή ενός είδους που θα πυροδοτήσει μια αλυσίδα εξαφανίσεων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο πλαίσιο των φυτών, τα οποία εκτίθενται σε δραστικές αλλαγές.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα ζώα και τα φυτά που ζουν σε μεγαλύτερα ή χαμηλότερα υψόμετρα είναι πιο ευάλωτα στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, καθώς η περίοδος προσαρμογής τους στις νέες συνθήκες είναι μεγαλύτερη. Τα είδη με χαμηλότερη ικανότητα διασποράς είναι επίσης πιο ευάλωτα, ένα θέμα που συζητείται σε μελέτες για την κλιματική αλλαγή και τον αντίκτυπό της στην προσαρμογή των θηλαστικών και των πτηνών , καθώς και στη φυσική επιλογή.
Για αυτά τα είδη, οι αλλαγές στα οικοσυστήματα μπορούν να προκαλέσουν αλλοιώσεις στη φαινολογία, δηλαδή στους κύκλους ζωής τους. Για παράδειγμα, η κλιματική αλλαγή μπορεί να μεταβάλει την ικανότητα αναπαραγωγής ορισμένων ειδών ψαριών. Μπορεί να τροποποιήσει τα τραγούδια ή ακόμα και τα μεταναστευτικά πρότυπα ορισμένων πτηνών. Αυτό το φαινόμενο έχει επίσης παρατηρηθεί σε περιοχές όπου έχουν σημειωθεί αλλαγές στην καλλιέργεια λαχανικών.
Η προαναφερθείσα έκθεση «Ζωντανός Πλανήτης» δείχνει ότι η Ισπανία είναι μια από τις χώρες που είναι πιο ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτές οι επιπτώσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν τα μισά είδη αμφιβίων, ερπετών, θηλαστικών και πτηνών σε κίνδυνο μείωσης των οικοτόπων τους κατά περισσότερο από το ένα τρίτο . Επιπλέον, αρκετές μελέτες καταδεικνύουν ότι τα ζώα και τα φυτά μεταναστεύουν ήδη σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη όπου αισθάνονται πιο άνετα από άποψη θερμοκρασίας. Αυτό υπογραμμίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης για τα απειλούμενα είδη.
Εάν τα ζωικά και φυτικά είδη αρχίσουν να μεταναστεύουν βόρεια αναζητώντας ψυχρότερες, πιο εύκρατες θερμοκρασίες, η βιοποικιλότητα θα αρχίσει να μειώνεται . Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη συνδεσιμότητας μεταξύ των οικοσυστημάτων και σε κατακερματισμό, καθιστώντας τα ακόμη πιο ευάλωτα στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Είναι επίσης σημαντικό να εξεταστεί πώς αυτή η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο εξαφάνισης, όπως συζητείται στο πλαίσιο των πόλεων που απειλούνται από την υπερθέρμανση του πλανήτη.
Για παράδειγμα, η πεταλούδα Απόλλων βρίσκεται στην κορυφή της λίστας που καταρτίστηκε από το WWF με τα 10 είδη που απειλούνται περισσότερο από την κλιματική αλλαγή στην Ισπανία. Αυτή η πεταλούδα ζει σε ορεινές περιοχές και, με την άνοδο της θερμοκρασίας, θα αναγκαστεί να αναζητήσει μεγαλύτερα υψόμετρα.
Ένα άλλο παράδειγμα είδους που επηρεάζεται ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή είναι ο πτερμιγκάνος, γνωστός και ως βραχόπτερος. Αυτό το είδος είναι ιδιαίτερα προσαρμοσμένο στο ακραίο κρύο. Ένα τέτοιο κλίμα απαντάται μόνο στην Ισπανία σε υψόμετρα έως και 1.800 μέτρα στα Πυρηναία. Χρησιμοποιεί το λευκό τρίχωμά του για να καμουφλάρεται στο χιόνι και, λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας, θα αναγκαζόταν να αυξήσει το υψόμετρο της περιοχής εξάπλωσής του. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε δυσκολίες στην εύρεση τροφής και καταφυγίου, καθώς οι πόροι είναι περιορισμένοι και οι συνθήκες σκληρότερες σε αυτά τα υψόμετρα. Η απώλεια αυτού του τύπου οικοτόπου είναι ανησυχητική, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την ευαλωτότητά του, όπως αναφέρθηκε και στη συζήτηση για τη σχέση μεταξύ της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεών της στα οικοσυστήματα.
Στον φυτικό κόσμο, ένα από τα πιο ευάλωτα είδη είναι η ισπανική ελάτη (pinsapo), η οποία πλέον επιβιώνει μόνο σε περιοχές με υψηλές ετήσιες βροχοπτώσεις, όπως η οροσειρά Serranía de Ronda. Η κλιματική αλλαγή προκαλεί ολοένα και συχνότερες και παρατεταμένες ξηρασίες. Ως αποτέλεσμα, αυτά τα δέντρα εξασθενούν και γίνονται πιο ευάλωτα σε ασθένειες και παράσιτα. Οι βοτανολόγοι προειδοποιούν ότι μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα, δεν θα έχουν απομείνει σχεδόν καθόλου ισπανικά δάση ελάτης. Πρόκειται για μια ανησυχητική κατάσταση και διάφορες στρατηγικές για τη διατήρηση αυτών των ειδών έχουν συζητηθεί στους βοτανικούς κήπους.
Υπάρχουν επίσης και άλλα απειλούμενα είδη όπως ο σολομός του Ατλαντικού, ο φρύνος της Βήτας, η Ποσειδώνια oceanica , ο μικρός γκρίζος κεφαλοκατακτητής, ο τρίτωνας Montseny ή η σαύρα Hierro.
