Σε έναν κόσμο όπου η ερημοποίηση συνεχίζει να προχωρά, η αναζήτηση λύσεων συνεχίζει να οδηγεί πολλούς τρόπους για την καταπολέμηση της λειψυδρίας. Αν και στο blog έχουμε μιλήσει πολλές φορές για λύσεις στην ξηρασία ή για το πρόβλημα που συνεπάγονται, αυτή τη φορά θα μιλήσουμε για ομίχλη. Πώς είναι η διαδικασία σύλληψης και μετατροπής της σε νερό.
Πριν ξεκινήσουμε, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι αυτό δεν είναι ένα σύστημα για τη «δημιουργία» νερού . Χρησιμοποιεί το υπάρχον νερό, σε μικροσταγονίδια, αλλά το χρησιμοποιεί. Αυτό σημαίνει ότι αντί να δημιουργεί νερό, αυτή η μέθοδος έχει το πλεονέκτημα της ανακατεύθυνσης της χρήσης του, τόσο για άρδευση όσο και για κατανάλωση . Είναι στην πραγματικότητα μια εξαιρετική λύση για περιόδους ομίχλης αλλά και ξηρασίας, διασφαλίζοντας ότι η άρδευση δεν θα σταματήσει. Μια μικρή αλλά σημαντική ώθηση νερού. Θα εξηγήσουμε περισσότερα παρακάτω.
Οι αλιευτές ομίχλης. Πάνελ που παγιδεύουν νερό
Τα πάνελ ή οι οθόνες συλλογής ομίχλης έχουν σχεδιαστεί για να συγκρατούν την υγρασία ή την ομίχλη. Σκοπός τους είναι να συγκεντρώνουν τα σωματίδια νερού μέχρι να γίνουν αρκετά πυκνά ώστε να σχηματίζουν σταγονίδια. Η ιδέα προέκυψε ως λύση για περιοχές όπου η έλλειψη αυτού του πολύτιμου υγρού ήταν πιο επείγουσα. Και μπορούν στην πραγματικότητα να λειτουργήσουν σε οποιαδήποτε περιοχή, επειδή ακόμη και στην έρημο τη νύχτα υπάρχει υγρασία. Φυσικά, η ποσότητα υγρασίας που συλλέγεται θα εξαρτηθεί από την υγρασία ή το επίπεδο ομίχλης της περιοχής.
Ο τρόπος λειτουργίας τους είναι πολύ απλός. Καθώς τα μικροσκοπικά σωματίδια νερού εγκαθίστανται στην οθόνη, συγκεντρώνονται για να σχηματίσουν μεγαλύτερα σταγονίδια. Αυτές οι σταγόνες, με το δικό τους βάρος στο τέλος τείνουν να πέφτουν με τη βαρύτητα. Στο κάτω μέρος υπάρχει ένας συλλέκτης για αυτό το νερό που πέφτει, ο οποίος κατευθύνεται στο επιθυμητό σημείο. Μπορεί να είναι απευθείας στα φυτά ή στα δοχεία που αποθηκεύουν το νερό.
Τα πάνελ συλλογής ομίχλης κατασκευάζονται με ένα πλέγμα με ακριβή υφή που μπορεί να τρυπηθεί μόνο με τη μύτη ενός μολυβιού. Διατίθενται σε διάφορους τύπους, αλλά ένας από τους πιο οικονομικούς και ευρέως χρησιμοποιούμενους είναι αυτός από πλαστικό. Για αυτά, η διάμετρος των οπών μέσω των οποίων «φιλτράρεται» η ομίχλη ή η υγρασία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια μικρή μείωση της κατακράτησης ομίχλης, αλλά δεν μειώνει την αποτελεσματικότητά τους. Κάθε τετραγωνικό μέτρο πλέγματος μπορεί να συλλέξει 4 έως 15 λίτρα νερού ανά νύχτα! Επιπλέον, είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι αυτά τα πάνελ μπορούν να αποτελέσουν μια πολύτιμη λύση σε άνυδρες περιοχές όπου η συλλογή νερού αποτελεί συνεχή πρόκληση, όπως συζητείται στην ενότητα για την υδρογεωλογία και επίσης στο άρθρο μας σχετικά με τον τρόπο σχηματισμού της ομίχλης.
Το ιδανικό είναι να τα τοποθετήσετε σε πλαγιές, ή μέρη που φυσάει περισσότερο ο άνεμος. Τείνουν επίσης να ανεβαίνουν από 300 έως 800 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αλλά όπως είπαμε, μπορούν στην πραγματικότητα να βρίσκονται σχεδόν οπουδήποτε.
Είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη, για παράδειγμα, ότι η ομίχλη δεν έχει πάντα την ίδια καθαρότητα. Το νερό μπορεί να μολυνθεί . Ανάλογα με την περιοχή, μπορεί να αποθηκευτεί σε δοχεία εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί εκτενέστερα αργότερα και δεν πρέπει να μολυνθεί. Επιπλέον, εάν το νερό δεν είναι πολύ κατάλληλο για κατανάλωση ακόμη και μετά την αποθήκευση, η καθημερινή συλλογή μπορεί να ακολουθηθεί από διήθηση , χρησιμοποιώντας βαμβάκι, χαλαζιακή άμμο, χαλίκι, κάρβουνο, χλωρίωση κ.λπ. Για καλύτερη αξιοποίηση του συλλεγόμενου νερού, συνιστάται να επανεξετάσετε τα εργαλεία διήθησης που χρησιμοποιούνται, όπως εξηγείται στο άρθρο μας σχετικά με τις πλημμύρες και τη διήθηση , καθώς και άλλες μεθόδους που σχετίζονται με τους υδρατμούς και τη σχέση τους με το κλίμα.
Πάνελ

Τα πάνελ συλλογής ομίχλης κατασκευάζονται με πλέγμα με ακριβή υφή που μπορεί να τρυπηθεί μόνο με τη μύτη ενός μολυβιού. Διατίθενται σε διάφορους τύπους, αλλά ένας από τους πιο οικονομικούς και ευρέως χρησιμοποιούμενους είναι αυτός από πλαστικό. Για αυτά, η διάμετρος των οπών μέσω των οποίων «φιλτράρεται» η ομίχλη ή η υγρασία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια μικρή μείωση της κατακράτησης ομίχλης, αλλά δεν μειώνει την αποτελεσματικότητά τους. Κάθε τετραγωνικό μέτρο πλέγματος μπορεί να συλλέξει 4 έως 15 λίτρα νερού ανά νύχτα!
Το ιδανικό είναι να τα τοποθετήσετε σε πλαγιές, ή μέρη που φυσάει περισσότερο ο άνεμος. Τείνουν επίσης να ανεβαίνουν από 300 έως 800 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αλλά όπως είπαμε, μπορούν στην πραγματικότητα να βρίσκονται σχεδόν οπουδήποτε.
Είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη, για παράδειγμα, ότι η ομίχλη δεν έχει πάντα την ίδια καθαρότητα. Το νερό μπορεί να μολυνθεί . Ανάλογα με την περιοχή, μπορεί να αποθηκευτεί σε δοχεία εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί εκτενέστερα αργότερα και δεν πρέπει να μολυνθεί. Επιπλέον, εάν το νερό δεν είναι απολύτως ασφαλές για κατανάλωση ακόμη και μετά την αποθήκευση, η καθημερινή συλλογή μπορεί να ακολουθηθεί από διήθηση , χρησιμοποιώντας μεθόδους όπως βαμβάκι, χαλαζιακή άμμος, χαλίκι, ξυλάνθρακας, χλωρίωση κ.λπ. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι διαφορετικοί τύποι ομίχλης επηρεάζουν αυτές τις διαδικασίες είναι ζωτικής σημασίας .
Η συντήρησή του; Το καλύτερο. Πρακτικά μηδέν

Χάρη στην απλή εγκατάσταση και τις ελάχιστες απαιτήσεις εξοπλισμού, η συντήρηση είναι εξαιρετικά εύκολη. Παρόλα αυτά, μπορεί να προκύψουν μικρά προβλήματα, όπως σπασίματα σωλήνων. Ανάλογα με το υλικό, αυτά μπορεί να χρειάζονται αντικατάσταση ή μπορούν να επισκευαστούν με σφράγιση, εάν το πρόβλημα δεν είναι πολύ εκτεταμένο. Περιστασιακά, μπορεί να προκύψουν σκισίματα ή σχισίματα στο ύφασμα . Αυτά συνήθως μπορούν να διορθωθούν γρήγορα με βελόνα και κλωστή. Επιπλέον, η διατήρηση της ποιότητας του συλλεγόμενου νερού είναι ζωτικής σημασίας, κάτι που συχνά περιλαμβάνει την εξέταση μεθόδων φιλτραρίσματος του νερού, όπως αυτές που συζητούνται στο άρθρο μας σχετικά με την οπτική διάθλαση και τη σχέση της με το νερό.
Το χειρότερο πράγμα που μπορούμε να βρούμε είναι μεγάλες και ελαφριές οθόνες είναι ότι οι άνεμοι μιας θύελλας ή τυφώνα τους καταστρέφουν. Σε αυτήν την περίπτωση, η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από τη θεραπεία, και η πρόβλεψη του ανέμου, κάνει μια απόσυρση εγκαίρως. Ένας άλλος λόγος θα μπορούσε να είναι μικρά τρωκτικά, ή διψασμένα ζώα που βρίσκονται κοντά. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι εάν το δοχείο εκθέσει πολύ νερό, αυτά τα προβλήματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν.
Συνήθως, η διάρκεια ζωής αυτών των σιτηρών είναι περίπου 5 χρόνια . Αν κάνουμε τους υπολογισμούς, η καθεμία μπορεί να μας προμηθεύσει με τόνους νερού κατά τη διάρκεια της ωφέλιμης ζωής της. Ένα εξαιρετικό σύστημα για την καταπολέμηση της ξηρασίας, το οποίο άξιζε μια αναφορά στο ιστολόγιο.
