Η Ισπανία έχει πολλά ποτάμια που ανήκουν σε διαφορετικές λεκάνες απορροής ποταμών. Ο ποταμός Έβρος είναι ο μεγαλύτερος στην Ισπανία σε όγκο. Η λεκάνη απορροής του βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Ιβηρικής Χερσονήσου, συνορεύοντας με τις βόρειες λεκάνες απορροής των ποταμών Ντουέρο, Τάγου, Χούκαρ και Ανατολικών Πυρηναίων, καθώς και με εκείνες στη γαλλική πλευρά. Είναι ο πιο γνωστός ποταμός στην Ισπανία και έχει μεγάλη ροή. Οι εκβολές του σχηματίζουν ένα δέλτα γνωστό ως κοιλάδα του Έβρου.
Σε αυτό το άρθρο θα σας πούμε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τα χαρακτηριστικά, τη γεωλογία και τον σχηματισμό της κοιλάδας του Έβρου.
Κύρια χαρακτηριστικά
Η κοιλάδα του Έβρου, ή αλλιώς ύφεση του Έβρου, είναι μια τεράστια περιοχή στα βορειοανατολικά της Ιβηρικής Χερσονήσου, την οποία διασχίζει ο ποταμός Έβρος. Ο ποταμός πηγάζει από τα Κανταβρικά Όρη και εκβάλλει στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η κοιλάδα του Έβρου συνορεύει με τα Πυρηναία στα βόρεια, το Ιβηρικό Σύστημα στα νότια και την καταλανική ακτή στα ανατολικά. Η ύφεση του ποταμού βρίσκεται κοντά στον ίδιο τον ποταμό στο βορειοανατολικό τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου.
Από τη Σιέρα ντε Ιχάρ μέχρι την Τορτόζα, καλύπτει μια έκταση περίπου 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και εκτείνεται σε 840 χιλιόμετρα . Εκτείνεται από δυτικά προς ανατολικά μέσα από τις αυτόνομες κοινότητες της Κανταβρίας, του Μπούργος και της Σόρια, ανατολικά της Καστίλης και Λεόν, νότια της Χώρας των Βάσκων στην Άλαβα, τη Λα Ριόχα και τη Ναβάρα. Οι κοινότητες της Αραγωνίας, της Καταλονίας και της Βαλένθια βρίσκονται βόρεια της επαρχίας Καστεγιόν, καταλήγοντας στη Μεσόγειο Θάλασσα. Τα βόρεια σύνορά της είναι τα Πυρηναία, τα ανατολικά η Καταλανική Παράκτια Οροσειρά και τα νότια και δυτικά της σύνορα είναι το Ιβηρικό Σύστημα.
Η κοιλότητα έχει μέσο υψόμετρο 200 μέτρων και περιβάλλεται από ψηλά βουνά. Το στόμιό της είναι γνωστό ως Δέλτα του Έβρου, μια προστατευόμενη περιοχή που έχει χαρακτηριστεί ως Φυσικό Πάρκο. Περιέχει αποθέσεις θαλάσσιων και ηπειρωτικών συσσωματωμάτων, τα οποία είναι παχιά στις άκρες των βουνών και λιγότερο στο κέντρο της κοιλότητας: ψαμμίτες, μάργες, γύψος, άλατα και ασβεστόλιθοι . Η διαφορά στη σκληρότητα του υλικού και το ξηρό κλίμα έχουν οδηγήσει σε μια ποικιλία γεωγραφικών χαρακτηριστικών.
Ο ποταμός βρίσκεται στο ρήγμα μεταξύ της Ιβηρικής χερσονήσου και της ευρωπαϊκής ηπείρου, συμπίπτει με τον παλιό βυθό και αργότερα μετατράπηκε σε λίμνη, χωρίζοντας κατά διαστήματα το Ιβηρικό νησί. Η Ιβηρική χερσόνησος συνδέεται με την Αφρική και την Ευρώπη.
Χρήσεις του εδάφους της κοιλάδας του Έβρου
Η καλύτερη γεωργική χρήση του εδάφους της Αραγωνίας εντοπίζεται στην κεντρική κοιλότητα, η οποία περιέχει τις μεγαλύτερες και πιο παραγωγικές αρδευόμενες και ξηρικές εκτάσεις για καλλιέργεια δημητριακών και σταφυλιών . Αυτές οι καλλιέργειες αποτελούν τη βάση της γεωργικής οικονομίας της Αραγωνίας. Επιπλέον, αυτές οι περιοχές είναι από τις πιο χρησιμοποιούμενες και περιζήτητες σε όλη την ιστορία, χρονολογούμενες από την προ-ρωμαϊκή εποχή.
Η μονοκαλλιέργεια σιτηρών σε ξηρές περιοχές αντιπροσωπεύει ένα σύστημα χρήσης γης που είναι κατάλληλο για στείρες περιβαλλοντικές συνθήκες εκτός των αρδευόμενων περιοχών. Τα υποκατάστατα του σιταριού και του κριθαριού, και σε μικρότερο βαθμό της βρώμης και της σίκαλης , εξαρτώνται από την υποστήριξη της κεντρικής κυβέρνησης και την ποιότητα του εδάφους. Η καλλιέργεια δημητριακών ήταν πλήρως μηχανοποιημένη και η αγρανάπαυση εξακολουθούσε να εφαρμόζεται στις περισσότερες περιοχές της Μεγάλης Ύφεσης.
Η μονοκαλλιέργεια σιτηρών καταλαμβάνει μια συμπαγή περιοχή στους παγετώνες και τους λόφους της κοιλάδας του Έβρου και στο χαμηλό ασβεστολιθικό οροπέδιο νότια του Λος Μονέγρος. Το μόνο περιοριστικό εμπόδιο είναι η εμφάνιση γύψου γύρω από τη Σαραγόσα. Αυτή η εναπόθεση διασχίζει ένα πυκνό δίκτυο στενών κοιλάδων, οι οποίες βόσκονται από χόρτο εσπάρτο και δεντρολίβανο, σχηματίζοντας πραγματικά ερημικά νησιά στην καρδιά της Μεγάλης Βουτύρου . Η χρήση γης περιορίζεται στους επίπεδους πυθμένες των κοιλάδων, όπου η συσσώρευση ιλύος παρέχει γόνιμο έδαφος και διατηρεί την περιορισμένη υγρασία.
Κλίμα και γεωλογία της κοιλάδας του Έβρου
Σε όλη την κοιλάδα του Έβρου μπορούμε να βρούμε μια μεγάλη ετερογένεια στο κλίμα λόγω της μεγάλης επέκτασης που έχει ήδη τη συμμετοχή επιρροών από τις μετεωρολογικές μεταβλητές τόσο της Μεσογείου όσο και της ηπειρωτικής ζώνης. Μπορούμε να διαφοροποιήσουμε περίπου τρεις κύριες κλιματικές ζώνες:
- Περιοχή Κανταβρίας: Είναι εκείνη η περιοχή που έχει άφθονη και ομοιόμορφη βροχόπτωση όλο το χρόνο. Κυριαρχούν οι ήπιες θερμοκρασίες, ώστε να μην έχουν πάρα πολλές ξαφνικές αλλαγές.
- Κεντρική κατάθλιψη: Καταλαμβάνει το 80% της λεκάνης και έχει καθοριστική επιρροή στο ημι-άνυδρο κλίμα με εποχιακές βροχοπτώσεις. Αυτές οι κατακρημνίσεις κατανέμονται στις περιόδους βροχών και ξηρών.
- Περιοχή της Μεσογείου: Σπάνιες βροχοπτώσεις και ηπιότερες θερμοκρασίες κυριαρχούν σε αυτήν λόγω της εγγύτητας της θάλασσας.
Οι θερμοκρασίες συνήθως φτάνουν τις μέγιστες των 26 βαθμών Κελσίου τους θερμότερους μήνες και τις ελάχιστες των -4 βαθμών Κελσίου τους χειμερινούς μήνες. Το μεγαλύτερο μέρος των βροχοπτώσεων σημειώνεται στις οροσειρές που συνορεύουν με την κοιλάδα του Έβρου. Οι βροχοπτώσεις φτάνουν έως και τα 1800 mm/έτος στα Πυρηναία . Ωστόσο, στο κεντρικό τμήμα της κοιλάδας, οι βροχοπτώσεις είναι πολύ χαμηλότερες, πέφτοντας κάτω από τα 400 mm/έτος. Η μέση ετήσια βροχόπτωση για ολόκληρη τη λεκάνη είναι περίπου 590 mm.
Όσον αφορά τη γεωλογία, η περιοχή διαθέτει επίσης μια εξαιρετικά ποικίλη γεωλογία, η οποία αντικατοπτρίζει το ποικίλο κλίμα της. Τα κυρίαρχα υλικά είναι τα Κενομανικά-Τουρόνια ασβεστολιθικά-δολομιτικά πετρώματα, οι Τριαδικοί ασβεστόλιθοι και δολομίτες, καθώς και οι αποθέσεις ιζημάτων . Όπως αναμενόταν, αυτή η κοιλάδα περιέχει συστήματα υδροφορέων από το νότιο τμήμα της λεκάνης, τα οποία χαρακτηρίζονται από απολιθωμένους σχηματισμούς τυπικούς των αναβαθμιδωτών και αμμωδών διαδοχών με ενδιάμεσες στρώσεις ιλύος και αργίλους. Αυτοί οι υδροφορείς έχουν μεταβλητό δυναμικό και είναι ανθρακικού χαρακτήρα.
Μερικές περιέργειες
- Περιλαμβάνονται οι συνολικές συνεισφορές της λεκάνης μεταξύ 17.500 και 19,000 hm3 / έτος για τις διάφορες χρήσεις.
- Η συνεισφορά των υπόγειων υδάτων εκτιμήθηκε σε 3.730 hm3 / έτος, εκ των οποίων μόλις πάνω από 3.300 hm3 / έτος απορρίπτονται στον ποταμό Έβρου.
- Ο συνολικός πληθυσμός της λεκάνης είναι 2.850.000 κάτοικοι, με μέση πυκνότητα 33.3 κατοίκους / km2, τιμή πολύ χαμηλότερη από τον εθνικό μέσο όρο.
- Κυρίως κυριαρχούν μικρά αστικά κέντρα, 90% από αυτούς έχουν πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων.
Ελπίζω ότι με αυτές τις πληροφορίες μπορείτε να μάθετε περισσότερα για την κοιλάδα του Έβρου και τα χαρακτηριστικά της.