Συχνά ο ουρανός μας εκπλήσσει με υπέροχες εικόνες. Σε πολλές περιπτώσεις, έχουμε σταματήσει για να θαυμάσουμε ένα φανταστικό ηλιοβασίλεμα λόγω της παλέτας χρωμάτων του ουρανού. Υπάρχει ένα μετεωρολογικό φαινόμενο γνωστό ως λάμψη ηλιοβασιλέματος , που ονομάζεται επίσης «crebolado», το οποίο είναι γνωστό για τη συναρπαστική του φύση. Είναι ένας ουρανός που λάμπει, γεμάτος χρώματα με αποχρώσεις του κόκκινου, του πορτοκαλί, του ροζ, ακόμη και του μοβ. Αυτά τα ηλιοβασιλέματα είναι αρκετά περίεργα επειδή μερικές φορές μπορείς να τα αναζητήσεις, αλλά δεν τα βρίσκεις πάντα.
Σε αυτό το άρθρο θα σας πούμε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για το candilazo, γιατί ονομάζεται έτσι και ποια είναι τα χαρακτηριστικά του.
Τι είναι η λάμπα
Σε αντίθεση με ό,τι υπονοεί η ποπ κουλτούρα, δεν είναι τα σκοτεινά σύννεφα που «έρχονται», αλλά μάλλον το πλήρες φάσμα του ηλιακού φωτός σε όλο του το μεγαλείο. Αλλά γιατί δεν τα βλέπετε το μεσημέρι; Ποιοι παράγοντες κάνουν αυτό το φαινόμενο να λάμψει; Ας δούμε τους παράγοντες που επηρεάζουν περισσότερο την ανάπτυξη και την έντασή του: τη σκέδαση του ηλιακού φωτός και τη γωνία πρόσπτωσής του στη Γη, τους τύπους των νεφών στον ουρανό και την ποσότητα των σωματιδίων ή της υγρασίας στην ατμόσφαιρα.
Το ηλιακό φως αποτελείται από όλα τα χρώματα που ανήκουν στο «ορατό φάσμα» και τα χρώματα που βλέπουμε σε ένα ουράνιο τόξο είναι ένα καλό παράδειγμα. Αυτά τα χρώματα διασκορπίζονται με ποικίλη ένταση , ανάλογα κυρίως με τη γωνία με την οποία οι ακτίνες του ήλιου χτυπούν την ατμόσφαιρά μας, όπως φαίνεται παρακάτω:
- Όταν οι ακτίνες του ήλιου είναι κάθετες στην ατμόσφαιρα, Όσο υψηλότερος είναι ο ήλιος στον ορίζοντα (ηλιακό ζενίθ το μεσημέρι), τόσο μεγαλύτερη είναι η ένταση και το μικρότερο μήκος κύματος μπλε φως (λιγότερο από 500 nm) θα διασκορπιστεί στην ατμόσφαιρα. Η ατμόσφαιρα είναι πιο επιτυχημένη, πλημμυρίζοντας τον ουρανό (μπλε) και τα σύννεφα (λευκά ή γκρι) με αυτό το χρώμα.
- Όταν οι ακτίνες του ήλιου δείχνουν προς την ατμόσφαιρα με «πιο παράλληλο» τρόπο, τι συμβαίνει το σούρουπο ή την αυγή, το μπλε φως θα διασκορπιστεί αργότερα και θα χαθεί στην πορεία. Σε αυτή την περίπτωση, το κόκκινο φως θα είναι μεγαλύτερο, κυριαρχεί στο μήκος κύματος (> 600 nm), φωτίζοντας τα σύννεφα «από κάτω».
Συννεφιά
Χωρίς σύννεφα, δεν θα υπήρχε ανατολή του ηλίου, όπως μπορούμε να δούμε διαισθητικά από το τέλος της προηγούμενης ενότητας. Χρειαζόμαστε μια επιφάνεια στην οποία θα προβάλλουμε το κόκκινο φως, ώστε να μπορούμε να βλέπουμε το φως του ουρανού. Στη μετεωρολογία, συνήθως μιλάμε για διαφορετικούς τύπους νεφών ανάλογα με το υψόμετρό τους στον ουρανό: χαμηλό, μεσαίο και υψηλό.
Λοιπόν, για να γνωρίζουμε αυτό το φαινόμενο, εξαρτόμαστε από την ύπαρξη των δύο τελευταίων: μεσαίου (θεμελίωση μεγαλύτερη από 2000 μέτρα) και υψηλής (θεμελίωση μεγαλύτερη από 5000 ή 6000 μέτρα). Σε αυτή την περίπτωση, τα χαμηλά σύννεφα δεν θα μας βοηθήσουν γιατί θα μπλοκάρουν εν μέρει ή πλήρως τις ακτίνες του ήλιου. Πρέπει να αφήσουμε το φως να περάσει μέσα από τα σύννεφα κάτω από αυτά και να φωτίσει από το κάτω μέρος τους. Μερικές φορές ακόμη και η κορυφή ενός μεγάλου σύννεφου σωρευτικής τροφής ανάβει.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένες αποχρώσεις αυτού του φαινομένου μπορούν να αλλάξουν τις συνθήκες εμφάνισης αυτού του φαινομένου:
- Η υψηλή υγρασία απορροφά μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας, το οποίο είναι πιο ομαλό. Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν χρησιμοποιείτε φακό μετά τη βροχή, ειδικά κατά την περίοδο των βροχών.
- Τα σωματίδια ρύπων θα κάνουν την «ανάφλεξη» πιο έντονη. Μετά από εξαιρετικά ρυπογόνες ανθρωπολογικές δραστηριότητες, πράγματα που τείνουν να συμβαίνουν πιο συχνά το απόγευμα.
Μπορεί να προβλεφθεί;
Πρέπει να έχετε χαθεί περισσότερες από μία φορές, βλέποντας ένα ονειρικό ηλιοβασίλεμα ή μια ανατολή φωτογραφημένη, όλα αυτά τα σύννεφα φωτίζονται από ένα έντονο κόκκινο και ένα πορτοκαλί, σωστά; Η κάμερα μπορεί να μετατρέψει οποιαδήποτε φωτογραφία τοπίου σε πραγματικό έργο τέχνης.
Πόσες φορές όμως σας έχει εκπλήξει ένα φως στο αυτοκίνητο, στο σπίτι ή στη δουλειά; Σίγουρα πολλές φορές. Πόσες φορές έχετε βγει με τον εξοπλισμό σας για να απαθανατίσετε μια ανατολή ή τη δύση του ηλίου σε μια όμορφη τοποθεσία και τα σύννεφα που νόμιζες ότι θα άναβαν έγιναν γκρι; Φυσικά υπάρχουν και πολλοί άλλοι.
Επομένως, το ερώτημα που κάθε φωτογράφος τοπίου θέτει στον εαυτό του κάποια στιγμή είναι: Μπορείτε να προβλέψετε μια ανατολή ή δύση του ηλίου; Πώς μπορούμε να γνωρίζουμε με 100% βεβαιότητα ότι η ανατολή ή η δύση του ηλίου θα είναι μια εντυπωσιακή επίδειξη χρωμάτων; Λοιπόν, η απλή απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι όχι, δεν μπορεί να προβλεφθεί, τουλάχιστον όχι με απόλυτη ακρίβεια.
Αλλά ναι, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν αυτό το φαινόμενο. Μόλις κατανοήσετε αυτούς τους παράγοντες, μπορείτε να προσπαθήσετε να προβλέψετε φανταστικές ανατολές και ηλιοβασιλέματα και να τις απαθανατίσετε με μια κάμερα στην αγαπημένη σας τοποθεσία πριν συμβούν.
Ελλείψει σύννεφων, υπό κανονικές συνθήκες, η ένταση του κόκκινου και του πορτοκαλί κατά τη δύση του ηλίου είναι μεγαλύτερη από ό,τι κατά την ανατολή του ηλίου. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν περισσότερα σωματίδια που αιωρούνται στον αέρα το βράδυ, καθώς τα ταραγμένα ρεύματα αέρα κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι μεγαλύτερα κοντά στο έδαφος από ό,τι τη νύχτα, επιτρέποντας σε περισσότερο υλικό που σκεδάζει το φως να διαφύγει στην ατμόσφαιρα.
Οι εκρηκτικές ηφαιστειακές εκρήξεις απελευθερώνουν τόσα πολλά σωματίδια στη στρατόσφαιρα που διασκορπίζονται γρήγορα σε όλη τη Γη, δημιουργώντας εντυπωσιακές ανατολές και δύσεις, που μερικές φορές διαρκούν μήνες. Αυτά τα φώτα αντανακλώνται στα χρώματα του ουρανού που απεικονίζονται σε πολυάριθμους πίνακες από διάφορες περιόδους, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα σύνδεση μεταξύ της ζωγραφικής και του καιρού.
Ο κόκκινος ουρανός δεν οφείλεται στην παρουσία σωματιδίων ηφαιστειακής προέλευσης στην ατμόσφαιρα, αλλά στο αποτέλεσμα της διασποράς του βραδινού φωτός όταν τα σύννεφα τον εμποδίζουν. Σε πολλές περιπτώσεις, το γεγονός ότι αυτά τα σύννεφα συνδέονται συνήθως με το μέτωπο αποδεικνύει την παροιμία που αναφέραμε προηγουμένως («Candilazo στο ηλιοβασίλεμα, νερό στην ανατολή του ηλίου»).
Ο Βρετανός μετεωρολόγος Άλαν Γουότς σχολίασε: «Ο πρωινός ουρανός αποτελεί καλύτερο προγνωστικό δείκτη του καιρού από τον βραδινό ουρανό. Ο ουρανός στον ανατολικό ορίζοντα θα πρέπει να είναι καθαρός και τα σύννεφα ψηλά . Αυτό συμβαίνει όταν θερμά μέτωπα ή εμπόδια κινούνται προς τα ανατολικά. Αυτή η κατάσταση, επομένως, υποδηλώνει μια πρόγνωση για σοβαρό καιρό. Μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1920 έδειξαν ότι μια πύρινη ανατολή ακολουθήθηκε από βροχή μέσα στις επόμενες 24 ώρες το 70% του χρόνου, και ότι ένα πύρινο ηλιοβασίλεμα ακολουθήθηκε από ξηρό καιρό με την ίδια συχνότητα».
Ελπίζω ότι με αυτές τις πληροφορίες μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το candilazo και τα χαρακτηριστικά του.