Τα Κανταβρικά Όρη είναι μια οροσειρά που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου, παράλληλα με την Κανταβρική Θάλασσα. Βρίσκονται στην Ισπανία και έχουν μήκος περίπου 480 χιλιόμετρα και πλάτος 100 χιλιόμετρα κατά μέσο όρο, με τμήματα που φτάνουν τα 120 χιλιόμετρα και άλλα που δεν ξεπερνούν τα 65 χιλιόμετρα πλάτος. Είναι η δυτικότερη οροσειρά της Ευρώπης και διαθέτουν μοναδικά χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες.
Επομένως, σε αυτό το άρθρο θα σας ενημερώσουμε για την προέλευση, τα χαρακτηριστικά και τη σημασία των Κανταβρικών Ορέων.
Κύρια χαρακτηριστικά
Ξεκινά από το ορεινό όγκο Γαλικίας-Λεόν, διασχίζει τον Πίκος ντε Ευρώπη και φτάνει στη Βάσκηση των Βάσκων. Γεωλογικά, ωστόσο, το ορεινό όγκο Αστουρίας-Λεόν στα δυτικά των βουνών και η στενότερη οροσειρά που εκτείνεται από τον Πίκος ντε Ευρώπη μέχρι τους πρόποδες θεωρούνται μέρος των Πυρηναίων. Πρόκειται για μια περιοχή όπου οι πτυχώσεις είναι πιο έντονες από ό,τι στο κεντρικό ορεινό όγκο της Αστουρίας , και οι πτυχώσεις γίνονται λιγότερο έντονες καθώς κινείται κανείς προς τα ανατολικά, επειδή η ώθηση κατά την αλπική ορογένεση προήλθε από την ανατολή. Με άλλα λόγια, αυτό το αρχαίο ορεινό σύστημα σχηματίστηκε από δυτικά προς ανατολικά.
Για αυτόν τον λόγο, τα Κανταβρικά Όρη της Γαλικίας και τα βουνά της Αστούριας και της Λεόν στα δυτικά αποκτούν κυκλικό σχήμα, και καθώς κινούμαστε ανατολικά, οι κορυφές αποκτούν πιο αλπικό χαρακτήρα. Η διάβρωση της δυτικής πλευράς έχει συμβεί εδώ και εκατομμύρια χρόνια σε σύγκριση με την ανατολική πλευρά, η οποία εξακολουθεί να αποτελείται από θαλάσσια ιζήματα που βρίσκονται μεταξύ της Ιβηρικής και της Ευρωπαϊκής πλάκας.
Αυτή η οροσειρά παρουσιάζει τοπογραφικές διαφορές. Ενώ οι νότιες πλαγιές και τα οροπέδιά της είναι σχετικά επίπεδες και λιγότερο διαβρωμένες, οι βόρειες πλαγιές είναι πιο απότομες λόγω της εγγύτητάς τους στη θάλασσα. Αυτή η εγγύτητα έχει ως αποτέλεσμα έναν ορμητικό ποταμό με σημαντική διαβρωτική δύναμη, ιδιαίτερα σε απότομες πλαγιές. Διαθέτει επίσης πλαγιές λαξευμένες σε κοιλάδες σχήματος V. Κατά συνέπεια, αυτές οι δομές είναι πιο ευάλωτες στη διάβρωση στη βόρεια πλευρά παρά στη νότια. Στις πιο τραχιές περιοχές της Αστούριας, της Κανταβρίας, της Λεόν και της Παλένθια, οι κορυφές της υπερβαίνουν τα 2.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Επιπλέον, αυτό το ορεινό σύστημα αποτελεί μέρος των οροσειρών της Ισπανίας.
Κλίμα των βουνών της Κανταβρίας
Οι επικρατούντες άνεμοι από τον ωκεανό συγκρούονται με τα βουνά, ανεβαίνουν και συμπυκνώνονται καθώς ψύχονται. Οι βόρειες πλαγιές της ακτής της Κανταβρίας δέχονται άφθονες βροχοπτώσεις, έως και 2.000 mm ετησίως, λόγω του φαινομένου του φραγμού. Στις Πίκος ντε Ευρώπη, ορισμένες περιοχές δέχονται έως και 2.500 mm , αλλά αυτές οι περιοχές είναι ήδη ξηρές όταν οι άνεμοι κατεβαίνουν προς τις νότιες πλαγιές, με αποτέλεσμα ένα ξηρότερο κλίμα.
Αυτό το φαινόμενο αντιστράφηκε και ενισχύθηκε από τους νοτιοδυτικούς ανέμους που διείσδυσαν στην κεντρική και βόρεια Πορτογαλία, προκαλώντας άφθονες βροχοπτώσεις στα νοτιοδυτικά βουνά και ασυνήθιστα θερμές θερμοκρασίες κατά μήκος των ακτών της Κανταβρίας. Στις νότιες πλαγιές, οι χειμώνες είναι σκληροί και θερμοκρασίες που φτάνουν ακόμη και τους -20°C δεν είναι ασυνήθιστες στα βουνά. Αυτά τα κλιματικά φαινόμενα έχουν μελετηθεί και αλλού, όπως στις πιο υγρές περιοχές της Ισπανίας.
Προέλευση των βουνών της Κανταβρίας
Η τελική του μορφή σχηματίστηκε σε μεγάλο βαθμό κατά την αλπική ορογένεση, διαμορφωμένη από παλαιοζωικό και μεσοζωικό ιζηματογενές υλικό. Αυτά τα υλικά, ανεξάρτητα από τη σκληρότητά τους, είναι πολύ πτυχωμένα, σχηματίζοντας ένα τεράστιο φύλλο ώθησης. Αυτά τα υλικά είναι στην πραγματικότητα ιζηματογενή, με ενδιάμεσες στρώσεις από κλαστικά και ανθρακικά άλατα σε όλα τα βουνά, με το κλαστικό υλικό να κυριαρχεί στα δυτικά και περισσότερα ανθρακικά άλατα να εμφανίζονται στα ανατολικά, κυρίως στην περιοχή Picos de Europa.
Επομένως, τα δυτικά βουνά είναι «παλαιότερα» από αυτά στα ανατολικά. Το ορεινό σύστημα είναι διάσπαρτο με εκτεταμένες αρχαίες παγετώδεις και καρστικές γεωμορφές. Για να εξερευνήσετε περαιτέρω αυτές τις πτυχές, μπορείτε να συμβουλευτείτε πηγές για φυσικά πάρκα στην Ισπανία.
Χλωρίδα
Τα Κανταβρικά Όρη κυριαρχούνται από επίπεδα φυλλοβόλα δάση, που αποτελούνται κυρίως από οξιές στις βόρειες πλαγιές και βελανιδιές στις ηλιόλουστες πλαγιές. Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της *Cebras pedunculata* (επίσης γνωστής ως *carballos*), η οποία προτιμά βαθιά, υγρά εδάφη και συνήθως δεν σκαρφαλώνει πολύ ψηλά, και επομένως βρίσκεται κυρίως στις βόρειες πλαγιές, της *Quercus petraea*, η οποία είναι λιγότερο απαιτητική όσον αφορά το έδαφος, αναπτύσσεται σε μεγαλύτερα υψόμετρα και προτιμά καλύτερο αερισμό του εδάφους, της *Quercus pyrenaica*, η οποία υπάρχει σε πιο ηπειρωτικά κλίματα και είναι πιο ανθεκτική στην ξηρασία, και ενός απροσδιόριστου αριθμού υβριδίων μεταξύ τους.
Το μικτό δάσος της Κανταβρίας είναι ένα μείγμα διαφορετικών ειδών δέντρων, κυρίως βελανιδιάς, μελιάς, σφενδάμου, σημύδας, φλαμουριάς, καστανιάς και μεγάλου αριθμού ψηλών θάμνων όπως φουντουκιά, κράταιγος, κρανιά και δάφνη. Αυτά τα στοιχεία καθιστούν τη χλωρίδα της Κανταβρίας ένα ποικίλο και μοναδικό οικοσύστημα που αξίζει προσοχής. Επομένως, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πώς σχετίζεται με άλλες περιοχές, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη την κλιματική αλλαγή και τα σημαντικά καιρικά πρότυπα που προβλέπονται.
Πανίδα των βουνών της Κανταβρίας
Ανάμεσα στα διάφορα είδη ζώων που κατοικούν στην περιοχή, ξεχωρίζει η καφέ αρκούδα της Κανταβρίας, με περισσότερα από 300 δείγματα. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, δεδομένου ότι οι σημερινοί αριθμοί δικαιολογούν την ανάκτηση του είδους στην περιοχή, δεδομένης της ανησυχητικής μείωσης του πληθυσμού που παρατηρήθηκε πριν από δεκαετίες.
Βρίσκουμε ζώα όπως η αντιλόπη των Πυρηναίων, το κόκκινο ελάφι, το ζαρκάδι, το αγριογούρουνο, τον ιβηρικό λύκο, την βίδρα, το βιζόν, τον ασβό, τον ακανθόχοιρο, τον ιβηρικό δέσμανο, τον αγριόκουρκο και τον γύπα . Το ιβηρικό αγριοκάτσικο έχει επανεισαχθεί στα Κανταβρικά Όρη μέσω προγραμμάτων αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία στο Ριάνιο, με αρκετούς πληθυσμούς να υπάρχουν στο Εθνικό Καταφύγιο Κυνηγιού Los Ancares (Λούγκο) και στα Όρη Ριάνιο και Μαμπόντρε της Καστίλης και Λεόν. Διάσπαρτα άτομα έχουν επίσης παρατηρηθεί στις Αστούριες και τη Λιεμπάνα. Εκτιμάται ότι μεσοπρόθεσμα θα επαναποικίσει ολόκληρη την οροσειρά. Το ψηλότερο βουνό σε αυτήν την οροσειρά είναι το Torre Cerredo, η Κορυφή της Ευρώπης, στα 2650 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και το βαθύτερο σπήλαιο είναι το σύστημα σπηλαίων Trave, το δεύτερο μεγαλύτερο φαράγγι στην Ισπανία. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα φυσικά φαινόμενα που επηρεάζουν αυτά τα είδη, συνιστάται να ακολουθήσετε τις πληροφορίες σχετικά με τις καταιγίδες που ενδέχεται να φτάσουν στην Ισπανία.
Ελπίζω ότι με αυτές τις πληροφορίες μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τα βουνά της Κανταβρίας και τα χαρακτηριστικά τους.