Στο τέλος της Καινοζωικής Εποχής , κατά την Κρητιδική Περίοδο, συνέβη ένα μαζικό γεγονός εξαφάνισης, που εξαφάνισε όλους τους δεινόσαυρους και τη συντριπτική πλειοψηφία των ζωντανών ειδών. Η πιο ευρέως αποδεκτή θεωρία είναι ότι ένας μεγάλος μετεωρίτης χτύπησε την Κεντρική Αμερική. Το προκύπτον σύννεφο σκόνης εμπόδισε το ηλιακό φως να φτάσει στην επιφάνεια της Γης, εμποδίζοντας τη φωτοσύνθεση των φυτών και διαταράσσοντας σοβαρά την τροφική αλυσίδα. Αυτό το γεγονός οδήγησε στην εξαφάνιση του 35% όλης της ζωής στη Γη, εγκαινιάζοντας την Εποχή των Παγετώνων.
Θέλετε να μάθετε τα πάντα για το τι συνέβη στην εποχή των παγετώνων; Πλησιάζουμε σε άλλη εποχή των παγετώνων; Σε αυτήν την ανάρτηση μπορείτε να μάθετε τα πάντα.
Εξαφάνιση της χλωρίδας και της πανίδας

Η εξαφάνιση των μεγάλων ερπετών σηματοδότησε την έναρξη της γνωστής Εποχής των Παγετώνων . Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, τα θηλαστικά εκμεταλλεύτηκαν το κενό που άφησαν οι δεινόσαυροι για να πολλαπλασιαστούν και να εξαπλωθούν. Επιπλέον, χάρη στη γενετική διασταύρωση, εμφανίστηκαν νέα είδη και τα θηλαστικά διαφοροποιήθηκαν. Τελικά, η επέκτασή τους ήταν τόσο εκτεταμένη που εδραίωσαν την κυριαρχία τους έναντι των άλλων σπονδυλωτών. Από τις 10 οικογένειες που υπήρχαν στην αρχή αυτής της Εποχής των Παγετώνων, αυξήθηκαν σε σχεδόν 80 μέχρι το Ηώκαινο σε μόλις 10 εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης. Η εξέλιξη αυτών των ειδών μπορεί να διερευνηθεί περαιτέρω σε ιστότοπους σχετικά με τις γεωλογικές περιόδους και τον αντίκτυπό τους στο τρέχον κλίμα. Μπορείτε επίσης να μάθετε περισσότερα για τις εποχές των παγετώνων που έχουν επηρεάσει τον πλανήτη στο παρελθόν.
Ρίξτε μια ματιά στον γεωλογικό χρόνο αν δεν είστε σίγουροι για τη χρονική κλίμακα
Πολλές από τις σύγχρονες οικογένειες θηλαστικών χρονολογούνται στο Oligocene, δηλαδή περίπου 35 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ήταν τότε στο Miocene (μεταξύ 24 και 5 εκατομμυρίων ετών πριν) όταν η μεγαλύτερη ποικιλία ειδών καταγράφηκε κατά την εποχή των παγετώνων.
Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, μια εποχή των παγετώνων δεν σημαίνει ότι ολόκληρος ο πλανήτης καλύπτεται από πάγο , αλλά μάλλον ότι ο πάγος καλύπτει μεγαλύτερο ποσοστό της επιφάνειας της Γης από το συνηθισμένο. Αυτό είναι σημαντικό για την κατανόηση του πλαισίου μιας πιθανής Μικρής Εποχής των Παγετώνων , η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει το παγκόσμιο κλίμα.
Σε αυτήν την τελευταία περίοδο εμφανίστηκε η πρώτη και πρωτόγονη Hominoidea, όπως η Proconsul, Dryopithecus και Ramapithecus. Ξεκινώντας από το Miocene, ο αριθμός των θηλαστικών άρχισε να μειώνεται και, ως συνέπεια των βαθιών κλιματικών αλλαγών που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του Pliocene, περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια πριν, πολλά είδη εξαφανίστηκαν.
Ήταν τότε που η εποχή των παγετώνων επρόκειτο να ξεκινήσει εντός του Πλειστόκαινου, όπου τα πρωτεύοντα θηλαστικά προχωρούσαν και ένα από αυτά επρόκειτο να επιβάλει την κυριαρχία του: το γένος Homo.
Χαρακτηριστικά της εποχής των παγετώνων

Μια παγετωνική εποχή ορίζεται ως μια χρονική περίοδος που χαρακτηρίζεται από τη μόνιμη παρουσία εκτεταμένου παγοκαλύμματος. Αυτός ο πάγος εκτείνεται τουλάχιστον σε έναν από τους πόλους. Είναι γνωστό ότι η Γη έχει περάσει το 90% του χρόνου της κατά τη διάρκεια του τελευταίου εκατομμυρίου ετών στις ψυχρότερες θερμοκρασίες του 1%. Αυτές οι θερμοκρασίες είναι οι χαμηλότερες που έχουν σημειωθεί τα τελευταία 500 εκατομμύρια χρόνια. Με άλλα λόγια, η Γη είναι παγιδευμένη σε μια εξαιρετικά ψυχρή κατάσταση. Αυτή η περίοδος είναι γνωστή ως Τεταρτογενής Εποχή των Παγετώνων.
Οι τελευταίες τέσσερις εποχές των παγετώνων συνέβησαν σε διαστήματα 150 εκατομμυρίων ετών. Ως εκ τούτου, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι προκλήθηκαν από αλλαγές στην τροχιά της Γης ή από αλλαγές στην ηλιακή δραστηριότητα. Άλλοι επιστήμονες προτιμούν μια επίγεια εξήγηση. Για παράδειγμα, αποδίδουν την έναρξη της παγετώδους περιόδου στην κατανομή των ηπείρων ή στη συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου, όπως αυτά που αναφέρονται στο πλαίσιο της απώλειας ελέγχου της κλιματικής αλλαγής.
Σύμφωνα με τον ορισμό της παγετωνικής περιόδου, πρόκειται για μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από την παρουσία στρωμάτων πάγου στους πόλους. Επομένως, βρισκόμαστε σήμερα σε μια εποχή παγετώνων, καθώς τα πολικά παγοκαλύμματα καλύπτουν σχεδόν το 10% της επιφάνειας της Γης.
Ο παγετώνας νοείται ως περίοδος παγετώνων στην οποία η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή παγκοσμίως. Κατά συνέπεια, οι πάγοι πάγου εκτείνονται σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη και κυριαρχούν στις ηπείρους. Βρέθηκαν παγόβουνα σε γεωγραφικά πλάτη του ισημερινού. Η τελευταία εποχή των παγετώνων πραγματοποιήθηκε περίπου 11 χιλιάδες χρόνια πριν.
Είμαστε κοντά σε μια νέα εποχή πάγου;

Φέτος, ο χειμώνας στα νοτιοδυτικά της Ιβηρικής Χερσονήσου διήρκεσε περισσότερο από το συνηθισμένο. Η άνοιξη ήταν πιο δροσερή, φτάνοντας τους 2 βαθμούς κάτω από τον μέσο όρο των τελευταίων 20 ετών. Ο Ιούνιος ήταν επίσης ασυνήθιστα κρύος, με θερμοκρασίες 4 βαθμούς κάτω από το κανονικό.
Οι κλιματικές αλλαγές υπήρχαν πάντα στον πλανήτη και όχι λόγω της εμφάνισης του ανθρώπου και της βιομηχανικής επανάστασης. Αυτές οι αλλαγές έχουν προκαλέσει την αλλαγή της χλωρίδας και της πανίδας της Γης και υπήρξαν παγετώδεις και διακλαδικές περίοδοι.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν το κλίμα του πλανήτη. Επομένως, αν και οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι αποκλειστική ευθύνη των αερίων του θερμοκηπίου, δεν οφείλεται αποκλειστικά σε αυτά. Η συγκέντρωσή τους συνεχίζει να αυξάνεται με τα χρόνια, αλλά η θερμοκρασία δεν έχει αυξηθεί αντίστοιχα. Υπάρχουν πιο ζεστά καλοκαίρια, αν και όχι διαδοχικά.
Όλα αυτά οδηγούν την επιστημονική κοινότητα στο συμπέρασμα ότι, παρόλο που προκαλούμε ανθρωπογενή υπερθέρμανση του πλανήτη με ταχύτερο ρυθμό από τη φύση, δεν θα μπορέσουμε να σταματήσουμε το τέλος της μεσοπαγετώδους περιόδου και την άφιξη μιας νέας παγετωνικής εποχής. Αυτό εξετάζεται επίσης στις συζητήσεις σχετικά με το εάν η επόμενη παγετωνική εποχή στην Ισπανία είναι αναπόφευκτη.
Τι συνέβη την τελευταία εποχή του πάγου;

Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μια διαδημική περίοδο εντός του τεταρτογενούς παγετώνα. Η περιοχή που καταλαμβάνει τα πολικά καπάκια φτάνει το 10% της συνολικής επιφάνειας της γης. Τα στοιχεία μας λένε ότι μέσα σε αυτήν την τεταρτοταγή περίοδο, υπήρξαν αρκετές εποχές πάγου.
Όταν οι άνθρωποι αναφέρονται στην «Εποχή των Παγετώνων», αναφέρονται στην τελευταία παγετώδη περίοδο της Τεταρτογενούς περιόδου . Η Τεταρτογενής ξεκίνησε πριν από 21000 χρόνια και έληξε πριν από περίπου 11500 χρόνια. Συνέβη ταυτόχρονα και στα δύο ημισφαίρια. Οι μεγαλύτερες εκτάσεις πάγου επιτεύχθηκαν στο Βόρειο Ημισφαίριο. Στην Ευρώπη, ο πάγος προχώρησε, καλύπτοντας όλη τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία και την Πολωνία. Όλη η Βόρεια Αμερική τελικά θάφτηκε κάτω από τον πάγο.
Αφού πάγωσε το στρώμα πάγου, η στάθμη της θάλασσας έπεσε κατά 120 μέτρα. Μεγάλες περιοχές που τώρα είναι ωκεανοί ήταν κάποτε ξηρά. Σήμερα, εκτιμάται ότι αν έλιωναν οι υπόλοιποι παγετώνες, η στάθμη της θάλασσας θα ανέβαινε μεταξύ 60 και 70 μέτρων.
Τι πιστεύετε για την άφιξη μιας νέας εποχής πάγου; Ενημερώστε μας στα σχόλια.
