Όπως παρουσιάστηκε προηγουμένως , η ισχύς του NAO περιγράφεται από τον δείκτη NAO. Ο δείκτης NAO είναι η διαφορά στην πίεση της στάθμης της θάλασσας μεταξύ δύο σταθμών που βρίσκονται κοντά στα κέντρα της Ισλανδικής Χαμηλής και της Υψηλής των Αζορών . Το Stykkisholmur (Ισλανδία) χρησιμοποιείται ως ο βόρειος σταθμός, ενώ η Ponta Delgada (Αζόρες), η Λισαβόνα (Πορτογαλία) και το Γιβραλτάρ χρησιμοποιούνται ως οι νότιοι σταθμοί.
Η θετική φάση του δείκτη NAO υποδηλώνει υψηλότερες από τις συνηθισμένες πιέσεις στο κέντρο των υποτροπικών υψηλών και βαθύτερες πιέσεις από εκείνες των χαμηλών του Ατλαντικού . Η αυξημένη διαφορά θερμοκρασίας οδηγεί σε πιο συχνές και έντονες χειμερινές καταιγίδες στον Ατλαντικό Ωκεανό, καθώς και σε μια πιο βόρεια μετατόπιση. Ως αποτέλεσμα, η Ευρώπη βιώνει ζεστούς, υγρούς χειμώνες, ενώ ο Καναδάς και η Γροιλανδία βιώνουν ξηρούς, κρύους χειμώνες . Σε αυτήν την περίπτωση, οι ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες βιώνουν ήπιες, υγρές χειμερινές συνθήκες. Για παράδειγμα, οι υψηλοί δείκτες χειμώνα/άνοιξης του 1989, του 1990 και του 1995 προκλήθηκαν από μια καθαρή μετατόπιση αέρα από την Αρκτική και την Ισλανδία προς την υποτροπική ζώνη κοντά στις Αζόρες και την Ιβηρική Χερσόνησο, εντείνοντας τους δυτικούς ανέμους πάνω από τον Βόρειο Ατλαντικό. Αυτοί οι ισχυρότεροι δυτικοί άνεμοι φέρνουν θερμότερο, υγρότερο αέρα πάνω από την ευρωπαϊκή ήπειρο, με αποτέλεσμα ηπιότερους θαλάσσιους χειμώνες.
Η αρνητική φάση του δείκτη NAO δείχνει ένα αδύναμο υποτροπικό κέντρο υψηλής πίεσης καθώς και ένα αδύναμο ισλανδικό κέντρο χαμηλής πίεσης . Η μειωμένη κλίση πίεσης έχει ως αποτέλεσμα μια μικρότερη και ασθενέστερη ροή που κινείται κατά μήκος μιας πιο δυτικής-ανατολικής διαδρομής. Αυτό τραβάει υγρό αέρα στη Μεσόγειο και, χωρίς ισχυρή δυτική-ανατολική ροή, ο κρύος σιβηριανός αέρας μπορεί να κατέβει σε πολύ χαμηλά γεωγραφικά πλάτη, οδηγώντας ενδεχομένως σε συχνότερες χιονοπτώσεις στη νότια Ευρώπη. Ωστόσο, η Γροιλανδία βιώνει ηπιότερες χειμερινές θερμοκρασίες. Οι χαμηλοί δείκτες NAO κατά τη διάρκεια των χειμώνων/ανοιξιών του 1917, του 1936, του 1963 και του 1969 συσχετίστηκαν με ασθενέστερους δυτικούς ανέμους πάνω από τον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, που αντιστοιχούν σε ψυχρότερους από τους συνήθεις ευρωπαϊκούς χειμώνες.
Πηγή: ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ