Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας είναι μια από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που φοβούνται περισσότερο παράκτιες πόλεις όπως το Λονδίνο και το Λος Άντζελες. Με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, όλες οι οικονομικές δραστηριότητες και τα σπίτια εκατομμυρίων ανθρώπων θα μπορούσαν κυριολεκτικά να πλημμυρίσουν.
Για τον σκοπό αυτό, η Γενική Διεύθυνση Βιωσιμότητας των Ακτών και της Θάλασσας έχει δρομολογήσει τη Στρατηγική για την Προσαρμογή των Ισπανικών Ακτών στην Κλιματική Αλλαγή . Η Ισπανία είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και, αντιμέτωπη με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, πρέπει να βρει λύσεις. Τι συνεπάγεται η προσαρμογή των παράκτιων περιοχών στην κλιματική αλλαγή;
Στρατηγική προσαρμογής της ισπανικής ακτής στην κλιματική αλλαγή
Αυτή η πρωτοβουλία ξεκινά με τον στόχο της διεξαγωγής διαγνωστικής αξιολόγησης των κινδύνων που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή στις ακτές. Μόλις αναλυθούν οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν οι παράκτιες πόλεις, θα αναζητηθούν εφικτά και βιώσιμα μέτρα για την καταπολέμηση της ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Η διεξοδική κατανόηση των κλιματικών επιπτώσεων είναι θεμελιώδης, όπως συζητείται σε άλλα άρθρα σχετικά με τις διαφορές μεταξύ κλιματικής αλλαγής και υπερθέρμανσης του πλανήτη και τη σχέση τους με την προσαρμογή των υποδομών σε διάφορες περιοχές.
Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας είναι αναμφίβολα η σημαντικότερη συνέπεια της κλιματικής αλλαγής που επηρεάζει τις ακτές, καθώς οδηγεί στην απώλεια γης λόγω της διάβρωσης των ακτών. Επιπλέον, αυτή η άνοδος της στάθμης της θάλασσας προκαλεί επίσης διείσδυση αλμυρού νερού σε εκβολές ποταμών και υδροφορείς (με αποτέλεσμα την απώλεια αποθηκευμένου πόσιμου νερού), διάβρωση των ακτών, άμεση απώλεια οικοσυστημάτων λόγω της θέρμανσης των ωκεανικών υδάτων και αύξηση της συχνότητας και της έντασης των καταιγίδων. Οι αναφορές για παράκτιες πλημμύρες είναι ανησυχητικές και υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για δράση, καθώς και την πιθανή εξαφάνιση πόλεων εάν δεν εφαρμοστούν αποτελεσματικά μέτρα.
Επειδή τα μέτρα για την κλιματική αλλαγή που θεσπίστηκαν στη Συμφωνία του Παρισιού δεν έχουν ακόμη αρχίσει να αποδίδουν καρπούς, η Ισπανία πρέπει να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις για την προσαρμογή. Η στρατηγική προτείνει τρία είδη παρεμβάσεων για τον μετριασμό αυτών των επιπτώσεων: φυσικές, κοινωνικές και θεσμικές . Τα κοινωνικά μέτρα περιλαμβάνουν την προσαρμογή των υποδομών ή την εφαρμογή λύσεων που βασίζονται στη φύση, όπως η αποκατάσταση αμμόλοφων ή υγροτόπων. Αυτή η δράση συνδέεται με επενδύσεις σε πράσινες υποδομές, οι οποίες θεωρούνται κλειδί για την καλύτερη προσαρμογή. Τα κοινωνικά μέτρα αναφέρονται στην εκπαίδευση και την ανταλλαγή πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης. Τέλος, τα θεσμικά μέτρα περιλαμβάνουν τη δημιουργία φορολογικών κινήτρων ή κανονισμών που προωθούν τη βιώσιμη χρήση των ακτών. Η σημασία της εκπαίδευσης σε αυτά τα ζητήματα είναι ζωτικής σημασίας, όπως φαίνεται στην προσαρμογή των φυτών στην κλιματική αλλαγή.
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα αυτής της στρατηγικής είναι ότι δεν διαθέτει οικονομικό σχέδιο· αντίθετα, τα προτεινόμενα μέτρα θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν από το Υπουργείο Γεωργίας και Περιβάλλοντος.