Σήμερα θα ταξιδέψουμε πίσω στις απαρχές που σηματοδοτούν τον γεωλογικό χρόνο , στον πρώτο αιώνα που σηματοδοτεί την ιστορία του πλανήτη μας: τον Προκάμβριο. Αυτός είναι ένας μάλλον παλιός όρος, αλλά χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει την περίοδο ύπαρξης της Γης πριν σχηματιστούν τα πετρώματα. Θα ταξιδέψουμε στην αρχή της Γης, κοντά σε μια περίοδο σχηματισμού της. Έχουν ανακαλυφθεί απολιθώματα που αποκαλύπτουν ορισμένα Προκάμβρια πετρώματα. Αυτή η περίοδος είναι επίσης γνωστή ως «σκοτεινή ζωή».
Αν θέλετε να μάθετε τα πάντα σχετικά με αυτή την εποχή του πλανήτη μας, σε αυτή την ανάρτηση θα σας τα πούμε όλα. Απλά συνεχίστε να διαβάζετε
Αρχές του πλανήτη
Σχηματισμός του ηλιακού συστήματος
Η Προκάμβρια περίοδος καλύπτει σχεδόν το 90% της ιστορίας της Γης. Για να την κατανοήσουμε καλύτερα, έχει χωριστεί σε τρεις εποχές: την Αζωική, την Αρχεϊκή και την Πρωτεροζωική . Η Προκάμβρια περίοδος περιλαμβάνει όλο τον γεωλογικό χρόνο πριν από 600 εκατομμύρια χρόνια. Αυτή η εποχή έχει οριστεί ως προγενέστερη της Κάμβριας Περιόδου. Σήμερα, ωστόσο, είναι γνωστό ότι η ζωή στη Γη ξεκίνησε στην αρχή της Αρχειακής και ότι οι απολιθωμένοι οργανισμοί έγιναν πιο άφθονοι.
Οι δύο υποδιαιρέσεις που έχει το Προκάμβριο είναι η Αρχαϊκή και η Προτεροζωική. Αυτό το πρώτο είναι το πιο παλιό. Οι βράχοι ηλικίας μικρότερης των 600 εκατομμυρίων ετών θεωρούνται εντός του Φανεροζωικού, κάτι που είναι κρίσιμο για την κατανόηση της εξέλιξης του πλανήτη μας.
Η διάρκεια αυτής της περιόδου αρχίζει από τον σχηματισμό του πλανήτη μας πριν από περίπου 4.600 δισεκατομμύρια χρόνια μέχρι τη γεωλογική διαφοροποίηση. Είναι όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες πολυκυτταρικές ζωές που είναι γνωστές ως η έκρηξη της Καμπρίας. Χρονολογείται περίπου 542 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Υπάρχουν ορισμένοι επιστήμονες που θεωρούν την ύπαρξη μιας τέταρτης εποχής εντός του Προκάμπρια που ονομάζεται Χαοτιανή και ότι είναι προηγούμενη σε όλες τις άλλες. Αντιστοιχεί στην εποχή του πρώτου σχηματισμού του ηλιακού μας συστήματος.
Αζωικά
Αυτή η πρώτη εποχή έλαβε χώρα μεταξύ 4.600 και 4.000 δισεκατομμυρίων ετών μετά τον σχηματισμό του πλανήτη μας. Εκείνη την εποχή, το ηλιακό σύστημα σχηματιζόταν μέσα σε ένα νέφος σκόνης και αερίου, γνωστό ως ηλιακό νεφέλωμα. Αυτό το νεφέλωμα δημιούργησε αστεροειδείς, κομήτες, φεγγάρια και πλανήτες.
Υπάρχει η θεωρία ότι αν η Γη συγκρούστηκε με έναν πλανητοειδή στο μέγεθος του Άρη που ονομάζεται Θεία, αυτή η σύγκρουση μπορεί να πρόσθεσε το 10% της επιφάνειας της Γης. Τα συντρίμμια από αυτή τη σύγκρουση συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν τη Σελήνη.
Υπάρχουν πολύ λίγα βράχια από την αζωική εποχή. Απομένουν μόνο μερικά θραύσματα ορυκτών που έχουν βρεθεί σε υποστρώματα ψαμμίτη στην Αυστραλία. Ωστόσο, έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες σχετικά με τους σχηματισμούς της Σελήνης. Όλοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η Γη βομβαρδίστηκε από συχνές αστεροειδείς συγκρούσεις σε ολόκληρη την Αζωική εποχή.
Σε αυτήν την εποχή ολόκληρη η επιφάνεια της Γης ήταν καταστροφική. Οι ωκεανοί ήταν υγροί βράχοι, βραστό θείο και κρατήρες κρούσης παντού. Τα ηφαίστεια ήταν ενεργά σε όλες τις περιοχές του πλανήτη. Υπήρχε επίσης ένα ντους από βράχους και αστεροειδείς που δεν τελείωσαν ποτέ. Ο αέρας ήταν ζεστός, παχύς, γεμάτος σκόνη και βρωμιά. Τότε δεν θα μπορούσε να υπάρχει ζωή όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, καθώς ο αέρας αποτελούταν από διοξείδιο του άνθρακα και υδρατμούς. Είχε κάποια ίχνη ενώσεων αζώτου και θείου.
Αρχαϊκός
Το όνομα σημαίνει αρχαία ή πρωτόγονη. Είναι μια εποχή που ξεκινά περίπου 4.000 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Τα πράγματα έχουν αλλάξει από την προηγούμενη εποχή τους. Το μεγαλύτερο μέρος των υδρατμών που ήταν στον αέρα ψύχθηκε και σχημάτισε τον παγκόσμιο ωκεανό. Το μεγαλύτερο μέρος του διοξειδίου του άνθρακα μετατράπηκε επίσης σε ασβεστόλιθο και εναποτέθηκε στον πυθμένα του ωκεανού.
Σε αυτήν την εποχή ο αέρας αποτελούσε άζωτο και ο ουρανός ήταν γεμάτος κανονικά σύννεφα και βροχή. Η λάβα άρχισε να κρυώνει για να σχηματίσει τον πυθμένα του ωκεανού. Πολλά ενεργά ηφαίστεια δείχνουν ακόμη ότι ο πυρήνας της Γης είναι ακόμα ζεστός. Τα ηφαίστεια σχηματίζουν μικρά νησιά που, εκείνη την εποχή, ήταν η μόνη χερσαία περιοχή που υπήρχε.
Τα μικρά νησιά συγκρούστηκαν μεταξύ τους για να σχηματίσουν μεγαλύτερα και, με τη σειρά τους, αυτά συγκρούστηκαν για να σχηματίσουν τις ηπείρους, οι οποίες είναι θεμελιώδεις για τη γεωλογία της Γης σήμερα.
Όσο για τη ζωή, στον πυθμένα των ωκεανών υπήρχαν μόνο μονοκύτταρα φύκια . Η μάζα της Γης ήταν επαρκής για να υποστηρίξει μια αναγωγική ατμόσφαιρα που αποτελούνταν από μεθάνιο, αμμωνία και άλλα αέρια. Τότε εμφανίστηκαν οι μεθανογενείς οργανισμοί. Νερό από κομήτες και ένυδρα ορυκτά συμπυκνώθηκαν στην ατμόσφαιρα. Ακολούθησε μια σειρά από καταρρακτώδεις βροχές αποκαλυπτικών διαστάσεων, σχηματίζοντας τους πρώτους ωκεανούς υγρού νερού.
Οι πρώτες ηπείροι της Προκαμπρίας ήταν διαφορετικές από αυτές που γνωρίζουμε σήμερα: ήταν μικρότερες και είχαν επιφάνειες πυριγενών πετρωμάτων. Δεν ζούσε ζωή πάνω τους. Λόγω της συνεχούς δύναμης του φλοιού της Γης που συρρικνώθηκε και ψύχθηκε, οι δυνάμεις συσσωρεύτηκαν κάτω και ώθησαν τις μάζες της γης προς τα πάνω. Αυτό προκάλεσε το σχηματισμό ψηλών βουνών και οροπεδίων που χτίστηκαν πάνω από τους ωκεανούς.
Πρωτεροζωικό
Μπαίνουμε στην τελευταία εποχή του Προκάμβριου. Ονομάζεται επίσης Κρυπτοζωικός, που σημαίνει κρυφή ζωή . Ξεκίνησε πριν από περίπου 2.500 δισεκατομμύρια χρόνια. Αρκετά πετρώματα σχηματίστηκαν στις ασπίδες για να ξεκινήσουν αναγνωρίσιμες γεωλογικές διεργασίες. Αυτό οδήγησε στην τρέχουσα τεκτονική των πλακών, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της δυναμικής του πλανήτη μας.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, υπήρχαν προκαρυωτικοί οργανισμοί και κάποιες συμβιωτικές σχέσεις μεταξύ ζωντανών οργανισμών. Με το πέρασμα του χρόνου, οι συμβιωτικές σχέσεις ήταν μόνιμες και ότι η συνεχής μετατροπή ενέργειας συνέχισε να χτίζει χλωροπλάστες και μιτοχόνδρια. Ήταν τα πρώτα ευκαρυωτικά κύτταρα.
Πριν από περίπου 1.200 δισεκατομμύρια χρόνια, η τεκτονική των πλακών ανάγκασε τα πετρώματα-ασπίδες να συγκρουστούν, σχηματίζοντας τη Ροδινία (ρωσικός όρος που σημαίνει «μητέρα πατρίδα») , την πρώτη υπερήπειρο της Γης. Τα παράκτια νερά αυτής της υπερηπείρου περιβάλλονταν από φωτοσυνθετικά φύκια. Η διαδικασία της φωτοσύνθεσης πρόσθεσε οξυγόνο στην ατμόσφαιρα. Αυτό προκάλεσε την εξαφάνιση των μεθανογόνων οργανισμών.
Μετά από μια σύντομη εποχή των παγετώνων, οι οργανισμοί άρχισαν να διαφοροποιούνται γρήγορα. Πολλοί από τους οργανισμούς ήταν cnidarians παρόμοια με τις μέδουσες. Μόλις οι μαλακοί οργανισμοί δημιούργησαν πιο περίτεχνους οργανισμούς, ο Προκάμβριος αιώνας έφτασε στο τέλος του για να ξεκινήσει ο σημερινός αιώνας που ονομάζεται Φανεροζωικός.
Με αυτές τις πληροφορίες θα είστε σε θέση να μάθετε κάτι περισσότερο για την ιστορία του πλανήτη μας.
