Οι καιρικές συνθήκες αλλάζουν με την πάροδο των ετών, έτσι μετά από δεκαετίες, το ίδιο ισχύει και για το κλίμα. Μια έρευνα που διεξήχθη από τους Ισπανούς και τους Γάλλους επικεντρώθηκε στη μελέτη των κατακρημνισμάτων με τη μορφή χαλάζι που καταγράφηκε στο νότο της Γαλλίας τις τελευταίες δεκαετίες.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Atmospheric Research, εξέτασε τα αρχεία χαλαζιού από το 1948 έως το 2015. Ποια αποτελέσματα προέκυψαν και ποια είναι η σημασία τους;
Βροχόπτωση
Η μελέτη παρατηρεί μια μετατόπιση προς ένα ατμοσφαιρικό περιβάλλον που ευνοεί την αύξηση αυτού του μετεωρολογικού φαινομένου, αλλά οι ερευνητές πιστεύουν ότι άλλοι παράγοντες θα μπορούσαν να το μετριάσουν, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο οι καταιγίδες με μεγαλύτερους κόκκους χαλαζιού αυξάνονται στην πραγματικότητα σε συχνότητα , ενώ οι ασθενέστερες χαλαζοπτώσεις μειώνονται. Αυτό σχετίζεται επίσης με τη μελέτη των χαλαζοπτώσεων στην Ισπανία.
Επειδή οι μετεωρολογικές συνθήκες που σχηματίζουν χαλάζι είναι αρκετά ασταθείς και ακανόνιστες στο διάστημα και το χρόνο, είναι αρκετά περίπλοκο να υπάρχει μια πλήρης βάση δεδομένων για να είναι σε θέση να μελετήσει την εξέλιξη και τις τάσεις της.
Αυτή η μελέτη διεξήχθη από την Ομάδα Ατμοσφαιρικής Φυσικής του Ινστιτούτου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου της Λεόν, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης και το Anelfa, ένα ερευνητικό κέντρο στην Τουλούζη.
Για τον προαναφερθέντα λόγο, η μελέτη επικεντρώθηκε σε γαλλικές περιοχές όπου υπάρχουν συνεχή και αδιάλειπτα δεδομένα για περισσότερα από 25 χρόνια. Η Anelfa διαθέτει περισσότερους από 1.000 σταθμούς που μετρούν τις χαλαζοπτώσεις. Από εκεί, στατιστικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται ευρέως σε κλιματολογικές μελέτες χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των τάσεων. Επιπλέον, ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της κατανόησης του πλαισίου αυτών των βροχοπτώσεων.
Εγγραφές και δεδομένα
Στην περιοχή των Πυρηναίων, η συχνότητα των χαλαζοπτώσεων έχει αυξηθεί τα τελευταία 25 χρόνια, σύμφωνα με τις περιοχές που αναλύθηκαν. Αυτά τα δεδομένα δεν μπορούν να παρεκταθούν σε άλλες κοντινές περιοχές, επειδή οι συνθήκες σχηματισμού χαλαζιού είναι εξαιρετικά ακανόνιστες. Εάν η βροχόπτωση είχε τη μορφή βροχής, θα ήταν δυνατό να προσδιοριστούν τα πρότυπα βροχόπτωσης των περιοχών κοντά σε αυτές που αναλύθηκαν.
Για να προσπαθήσουμε να καταλήξουμε σε πιο στέρεα και γενικεύσιμα συμπεράσματα, δεδομένου ότι η Ισπανία δεν διαθέτει τέτοια συνεχή δεδομένα και αρχεία για τις χαλαζοπτώσεις, ο στόχος ήταν να βρεθούν σχέσεις μεταξύ των ατμοσφαιρικών πεδίων και της χαλαζόπτωσης. Αυτό σχετίζεται επίσης με το φαινόμενο του χαλαζιού και τα χαρακτηριστικά του.
Έτσι, η μελέτη ανέλυσε τις τάσεις στις ατμοσφαιρικές συνθήκες που είναι πιο επιρρεπείς και ευνοούν τον σχηματισμό χαλαζιού. Τα αποτελέσματα δείχνουν μια σημαντική τάση τα τελευταία 60 χρόνια προς περιβάλλοντα πιο ευνοϊκά για χαλαζοπτώσεις. Αυτό σχετίζεται επίσης με τη μέτρηση του χαλαζιού και τα χαρακτηριστικά του.
Ωστόσο, αυτή η τάση δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως αύξηση της συχνότητας του χαλάζι που καταγράφεται στο έδαφος, καθώς υπάρχουν πολλοί περισσότεροι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη, όπως η τήξη του χαλάζι κατά την πτώση του από το νέφος. Πολλά γεγονότα βροχόπτωσης με τη μορφή χαλάζι δεν καταλήγουν στο έδαφος επειδή επιστρέφουν σε υγρή κατάσταση πριν πέσουν στο έδαφος.
Λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, τα περιβάλλοντα και οι συνθήκες που ευνοούν περισσότερο τις χαλαζοπτώσεις γίνονται ολοένα και πιο συχνά. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι, με την υπερθέρμανση του πλανήτη, τα επίπεδα χιονιού και παγετού αυξάνονται. Αυτό το επίπεδο είναι γνωστό ως ισόμετρο μηδενικών βαθμών Κελσίου, το υψόμετρο στο οποίο οι θερμοκρασίες φτάνουν τους μηδέν βαθμούς Κελσίου και πάνω από το οποίο αρχίζει να λιώνει το χαλάζι. Αυτό είναι σχετικό με την πρόβλεψη χαλαζιού και τον τρόπο προετοιμασίας.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερο αριθμό καταιγίδων με πιθανότητα χαλαζιού, αλλά σε πολλές από αυτές το χαλάζι λιώνει πριν φτάσει στο έδαφος και μόνο οι πιο έντονες καταιγίδες με τους μεγαλύτερους κόκκους χαλαζιού φτάνουν στην επιφάνεια. Αν ενδιαφέρεστε για αυτό το φαινόμενο, μπορείτε να διαβάσετε για τις διαφορές μεταξύ χαλαζιού και χιονιού.
Χαλάζι και υπερθέρμανση του πλανήτη
Η αβεβαιότητα της συχνότητας του χαλάζι είναι δύσκολο να μεταφραστεί σε σενάρια υπερθέρμανσης του πλανήτη, καθώς είναι δύσκολο να προβλεφθούν αξιόπιστες τάσεις σε αυτό το φαινόμενο με μοντέλα.
Σε μια θερμότερη ατμόσφαιρα, υπάρχει περισσότερη ενέργεια διαθέσιμη για βαθιά συναγωγή, η οποία ευνοεί τον σχηματισμό καταιγίδων με πιθανότητα χαλαζιού. Ωστόσο, ταυτόχρονα, η αύξηση του επιπέδου παγετού προάγει την τήξη των χαλαζόκοκκων, καθιστώντας λιγότερο πιθανό να φτάσουν στο έδαφος. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ποιος από αυτούς τους δύο παράγοντες έχει μεγαλύτερη επίδραση στον σχηματισμό χαλαζιού.
