Από τότε που ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, η μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής έχει τελειώσει για τη χώρα του. Σύμφωνα με τον Τραμπ, η κλιματική αλλαγή είναι μια κινεζική απάτη που έχει σχεδιαστεί για να αποκτήσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και γι' αυτό είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ δεν θα ηγούνται πλέον της Συμφωνίας του Παρισιού.
Ο Τραμπ έχει ακυρώσει όλα τα περιβαλλοντικά σχέδια που είχαν αναπτυχθεί από κοινού από τον Μπαράκ Ομπάμα και την κινεζική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που οδήγησαν στις διαπραγματεύσεις για την οριστικοποίηση της Συμφωνίας του Παρισιού το 2015. Ωστόσο, παρά την έλλειψη υποστήριξης από τον Τραμπ στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, η Κίνα και η Ευρώπη είναι έτοιμες να προχωρήσουν και να ηγηθούν της επίθεσης.
Τα περιβαλλοντικά προγράμματα ακυρώθηκαν από τον Trump
Τα προγράμματα που ίσχυαν πριν από την ακύρωσή τους από την κυβέρνηση Τραμπ είχαν ως στόχο να επιτρέψουν στις ΗΠΑ να επιτύχουν τους στόχους που τέθηκαν κατά την υπογραφή της Συμφωνίας του Παρισιού. Αυτοί οι στόχοι περιλαμβάνουν τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 26% έως 28% έως το 2025 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005. Ο Ευρωπαίος Επίτροπος για τη Δράση για το Κλίμα, Μιγκέλ Αρίας Κανιέτε, παραδέχτηκε ότι, με το εκτελεστικό διάταγμα του Τραμπ, οι ΗΠΑ μένουν χωρίς τα «κύρια εργαλεία» για την επίτευξη αυτών των στόχων.
Στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, δεν μπορούμε πλέον να βασιζόμαστε στην υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, η Κίνα και η Ευρώπη θα συνεχίσουν να προχωρούν. Τόσο η Κίνα όσο και η Ευρώπη δεν θα αλλάξουν την αποφασιστικότητά τους, τους στόχους ή τις πολιτικές τους για την κλιματική αλλαγή, αλλά αντίθετα θα συνεχίσουν τις προγραμματισμένες προσπάθειές τους για τη βελτίωση της ποιότητας του κλίματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένες χώρες, όπως αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κίνας , είναι σταθερά προσηλωμένες στη συνέχιση της ηγεσία της Συμφωνίας του Παρισιού και εξετάζουν πώς οι προσπάθειες των ΗΠΑ μπορούν να επηρεάσουν το παγκόσμιο κλίμα.
Οι προσπάθειες της Κίνας και της Ευρώπης
Από το 2013, οι Βρυξέλλες και το Πεκίνο είχαν κολλήσει τον διάλογο για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή, τον οποίο τώρα έχουν αναβιώσει προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Συμφωνίας του Παρισιού. Αυτός ο διάλογος στοχεύει στην αύξηση της συνεργασίας στα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας, στην τόνωση της τεχνολογικής καινοτομίας, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ενεργειακής απόδοσης. Σύμφωνα με τον Κανιέτε, η κλιματική αλλαγή θα διαδραματίσει βασικό ρόλο στην ετήσια σύνοδο κορυφής ΕΕ-Κίνας που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες τον Ιούνιο.
Η Κίνα και η ΕΕ έθεσαν επίσης στόχους μείωσης των εκπομπών στη Συμφωνία του Παρισιού, όπως και οι σχεδόν 200 άλλες υπογράφουσες χώρες. Αυτές οι μειώσεις στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου θα εφαρμοστούν από το 2020 και θα είναι προαιρετικές. Δηλαδή, κάθε κράτος θέτει τους δικούς του στόχους. Η συμβολή της Κίνας στις μειώσεις των εκπομπών είναι πολύ μικρή σε σύγκριση με την προσπάθεια που σκοπεύει να καταβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Πεκίνο υποστηρίζει ότι δεν περιλαμβάνεται στην ομάδα των δυτικών χωρών που πυροδότησαν το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής μετά από δεκαετίες εκπομπών CO2 . Η κινεζική δέσμευση είναι να φτάσει στις μέγιστες εκπομπές έως το 2030 και στη συνέχεια να αρχίσει να τις μειώνει. Αυτό αποτελεί μέρος μιας προσπάθειας που περιλαμβάνει επίσης την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κλιματικές της φιλοδοξίες.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι μέγιστες εκπομπές της Κίνας θα φτάσουν πριν από το 2030, επειδή σταδιακά καταργεί τον άνθρακα και βελτιώνει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι μετά τη νίκη του Τραμπ, η Κίνα θα ηγηθεί της Συμφωνίας του Παρισιού και θα εργαστεί επιμελώς για την εκπλήρωση των δεσμεύσεών της για το κλίμα.
Η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τον πιο φιλόδοξο κλιματικό στόχο από οποιαδήποτε διεθνή προσπάθεια από τότε που οι ΗΠΑ αποσύρθηκαν από το Πρωτόκολλο του Κιότο το 2001. Η Ευρώπη στοχεύει στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% έως το 2030 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Ωστόσο, οι εντάσεις αυξάνονται αυτήν τη στιγμή εντός της ΕΕ, καθώς ξεκινούν διαπραγματεύσεις σχετικά με τον τρόπο κατανομής της προσπάθειας και την εφαρμογή των μέσων που απαιτούνται για την επίτευξη αυτού του παγκόσμιου στόχου. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Carbon Market Watch, η Σουηδία, η Γερμανία και η Γαλλία πιέζουν για την ανάπτυξη φιλόδοξης πολιτικής για το κλίμα, ενώ ένα άλλο μπλοκ, με επικεφαλής την Πολωνία, κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η Κίνα, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη μαζί ευθύνονται για το ήμισυ των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Γι' αυτό, χωρίς τις προσπάθειες και την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, περίπου το 15% των παγκόσμιων εκπομπών θα εξακολουθούσε να εκλύεται , γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την επίτευξη του στόχου της Συμφωνίας του Παρισιού: μείωση των αερίων του θερμοκηπίου, έτσι ώστε η αύξηση της θερμοκρασίας μέχρι το τέλος του αιώνα να μην υπερβαίνει τους 2 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Είναι επιτακτική ανάγκη να ληφθεί υπόψη ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών σε αυτή την παγκόσμια προσπάθεια, καθώς η απουσία τους θα μπορούσε να επηρεάσει σοβαρά τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
