Βόρεια Θάλασσα

  • Η Βόρεια Θάλασσα είναι ένα νεαρό υδάτινο σώμα με επιφάνεια 570,000 km² και όγκο 54,000-94,000 km³.
  • Σχηματίστηκε πριν από περίπου 3,000 χρόνια μετά τον χωρισμό της υπερηπείρου Παγγαία.
  • Φιλοξενεί περισσότερα από 230 είδη ψαριών και διάφορα θαλασσοπούλια, παρουσιάζοντας πλούσια βιοποικιλότητα.
  • Η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων έχει απειλήσει το οικοσύστημά της, μειώνοντας τη θαλάσσια βιοποικιλότητα.

σχηματισμός Βόρειας Θάλασσας

Μία από τις νεότερες γνωστές θάλασσες είναι η Βόρεια Θάλασσα . Είναι ένα σώμα αλμυρού νερού που θεωρείται οριακή θάλασσα μέσα στον Ατλαντικό Ωκεανό. Βρίσκεται δυτικά της ευρωπαϊκής ηπείρου μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας, της Δανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας, έχει ορθογώνιο σχήμα που καλύπτει έκταση περίπου 570,000 km² και όγκο 54,000–94,000 km³.

Σε αυτό το άρθρο θα σας πούμε για όλα τα χαρακτηριστικά, το σχηματισμό, τη βιοποικιλότητα και τις απειλές της Βόρειας Θάλασσας.

Κύρια χαρακτηριστικά

Πρόκειται για μια οριακή θάλασσα του Ατλαντικού Ωκεανού, με εκτιμώμενο μήκος 960 χιλιόμετρα στο μεγαλύτερο σημείο της και πλάτος 580 χιλιόμετρα στο ευρύτερο . Συνδέεται με τον υπόλοιπο Ατλαντικό Ωκεανό μέσω του Πορθμού του Ντόβερ και της Μάγχης, και με τη Βαλτική Θάλασσα μέσω του Πορθμού Σκάγερακ και του επακόλουθου Πορθμού Κάτεγκατ. Πολυάριθμα νησιά είναι διάσπαρτα σε όλη τη θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων των Νήσων Φριζίας, των Νήσων Φαρν και άλλων μικρών νησιών και νησίδων κοντά στις ακτές της.

Τα ποτάμια που τροφοδοτούν κυρίως αυτή τη θάλασσα είναι ο Ρήνος, ο Γκλόμε, ο Έλβας, ο Βέζερ, ο Ντράμεν, ο Άτραν, ο Τάμεσης, ο Τρεντ και ο Εμς. Όντας μια σχετικά νεαρή θάλασσα, είναι ρηχή. Στο βόρειο τμήμα της, είναι κάπως βαθύτερη, αλλά σε ορισμένες περιοχές φτάνει μόνο τα 90 μέτρα. Το μέγιστο εκτιμώμενο βάθος είναι 700 μέτρα, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Νορβηγίας . Τα νερά είναι πολύ κρύα και μερικές φορές παγώνουν. Περιστασιακά παρατηρούνται πάγοι να επιπλέουν στην επιφάνεια.

Το πιο φυσιολογικό είναι ότι κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα νερά της επιφάνειας της Βόρειας Θάλασσας φτάνουν κατά μέσο όρο 6 βαθμούς, ενώ το καλοκαίρι η θερμοκρασία αυξάνεται στους 17 βαθμούς. Η υψηλότερη ροή αλατότητας προέρχεται από τον Ατλαντικό και η χαμηλότερη θερμοκρασία και το χαμηλότερο νερό αλατότητας προέρχεται από τη Βαλτική. Όπως αναμένεται, οι λιγότερο αλμυρές περιοχές αυτής της θάλασσας είναι αυτές που βρίσκονται στις περιοχές κοντά στις εκβολές των ποταμών.

Οι ακτές της Βόρειας Θάλασσας είναι διαφορετικές ανάλογα με την περιοχή στην οποία βρισκόμαστε. Ειδικά στο βόρειο τμήμα και κατά μήκος της ακτής της Νορβηγίας φιόρδ, βράχοι, παραλίες με βότσαλα, κοιλάδες και παραλίες με αμμόλοφους είναι κοινές. Όλα αυτά τα οικοσυστήματα είναι χαρακτηριστικά της νορβηγικής παράκτιας περιοχής. Ωστόσο, στις ανατολικές και δυτικές περιοχές άλλοι με τακτική ανακούφιση και ορισμένες απότομες περιοχές αντιτίθενται.

Σχηματισμός της Βόρειας Θάλασσας

Όπως αναφέραμε νωρίτερα, είναι μια από τις νεότερες θάλασσες στον κόσμο. Είναι μόλις περίπου 3.000 ετών στην παράκτια περιοχή. Άρχισε να αναπτύσσεται μετά τη διάσπαση της υπερηπείρου Παγγαίας, καθώς αυτός ο διαχωρισμός δημιούργησε μεγάλες χερσαίες μάζες που τροφοδοτούνταν από τα ποτάμια που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Στην αρχή της Καινοζωικής εποχής , η υπερήπειρος μόλις είχε διαλυθεί και ο Ατλαντικός Ωκεανός είχε ήδη σχηματιστεί.

Μπορεί να ειπωθεί ότι αυτή η θάλασσα σχηματίστηκε σταδιακά λόγω γεωλογικών αλλαγών. Κατά τη διάρκεια της Τριαδικής και της Ιουρασικής περιόδου , πολυάριθμοι γεωλογικοί σχηματισμοί και ρήγματα δημιούργησαν την περιοχή όπου βρίσκονται σήμερα οι υψηλότερες περιοχές, αφήνοντάς την σε κατάσταση σχηματισμού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές να έχουν μεγαλύτερο όγκο νερού. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου σχηματισμού, ο φλοιός της Γης δεν είχε ακόμη ανυψωθεί, ούτε είχαν σχηματιστεί ακόμη τα Βρετανικά Νησιά.

Αργότερα, κατά την Ολιγόκαινο εποχή, τα κεντρικά και δυτικά τμήματα της ευρωπαϊκής ηπείρου είχαν ήδη αναδυθεί από τη θάλασσα. Σχεδόν όλα τα νερά που χώριζαν τον ωκεανό της Τηθύος βρίσκονταν πάνω από το νερό. Μόλις 2.6 εκατομμύρια χρόνια πριν , κατά την Πλειόκαινο εποχή , η λεκάνη της Βόρειας Θάλασσας βρισκόταν ήδη νότια του Ντόγκερ Μπανκ, αποτελώντας μέρος της Ευρώπης, με τον Ρήνο να ρέει στα αλμυρά νερά της. Λόγω των διαφόρων εποχών παγετώνων που ακολούθησαν, σχηματίστηκαν και σταδιακά υποχώρησαν στρώματα πάγου κατά την Πλειστόκαινο εποχή.

Μόνο πριν από 8.000 χρόνια ο πάγος εξαφανίστηκε εντελώς και η στάθμη της θάλασσας άρχισε να αυξάνεται. Λόγω της συμβολής του νερού από τα ποτάμια και της εξαφάνισης του πάγου, η θάλασσα θα μπορούσε να αρχίσει να σχηματίζεται τελείως. Επιπλέον, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας προκάλεσε την πλημμύρα της χερσαίας γέφυρας μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας και η Αγγλική Μάγχη και το κακό του Βορρά συνδέθηκαν.

Βιοποικιλότητα της Βόρειας Θάλασσας

Βόρεια Θάλασσα

Όπως αναμενόταν, αυτή η θάλασσα είναι πλούσια σε βιοποικιλότητα και δεν φιλοξενεί μόνο πολλά ζώα, αλλά και ενδιάμεσο σταθμό για μεταναστευτικά είδη. Βρίσκουμε μεγάλο αριθμό θηλαστικών, όπως η φώκια του λιμανιού, η κουκουλοφόρος φώκια, η φώκαινα του λιμανιού, η δακτυλιωτή φώκια, οι φάλαινες και πολλά άλλα είδη θηλαστικών. Όσον αφορά τα ψάρια, υπάρχουν περισσότερα από 230 διαφορετικά είδη, όπως μπακαλιάρος, πλατύψαρο, αγκαθωτό σκυλόψαρο, νταούκι και ρέγγα. Αυτή η μεγάλη ποικιλία ψαριών ευδοκιμεί χάρη στην αφθονία θρεπτικών συστατικών που μεταφέρουν τα ποτάμια και την παρουσία πλαγκτού.

Βρίσκουμε επίσης έναν μεγάλο αριθμό κατάλληλων οικοσυστημάτων που προσφέρουν ιδανικά ενδιαιτήματα για τη φωλιά και την κατοικία ορισμένων θαλασσοπουλιών και αποδημητικών πτηνών. Αυτά τα εκβολές ποταμών είναι ιδανικά για την παροχή καταφυγίου σε πολλά είδη. Μεταξύ των θαλασσοπουλιών που βρίσκουν καταφύγιο σε αυτά τα εκβολές ποταμών είναι οι γλάροι, οι ξυράφνες, οι φουσκάλες, τα γλαρόνια και οι βόρειοι φουλμάροι . Στην αρχαιότητα, η Βόρεια Θάλασσα ήταν πολύ πιο γνωστή για τη βιοποικιλότητά της από ό,τι είναι σήμερα. Με το πέρασμα των αιώνων, η βιοποικιλότητα σε αυτήν την περιοχή έχει μειωθεί σημαντικά.

Απειλές

Το ανθρώπινο ον είναι παρόν στις περισσότερες από τις απειλές όλων των ωκεανών και των θαλασσών του κόσμου. Όπως θα περίμενε κανείς, αυτή η περίπτωση δεν είναι διαφορετική. Μετά την ανακάλυψη των αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που υπάρχουν κάτω από αυτόν τον πυθμένα της θάλασσας, η Βόρεια Θάλασσα αποτέλεσε αντικείμενο έντονης εμπορικής εκμετάλλευσης. Όλες οι χώρες γύρω από τη Βόρεια Θάλασσα εκμεταλλεύονται όλο και περισσότερο πόρους ορυκτών καυσίμων και στις ακτές εμπλουτίζονται με την εξόρυξη άμμου και χαλικιού.

Λόγω αυτών των οικονομικών δραστηριοτήτων, η θαλάσσια βιοποικιλότητα έχει μειωθεί λόγω της εισαγωγής μηχανημάτων στα φυσικά ενδιαιτήματα και των υψηλών επιπέδων ρύπανσης και υπεραλίευσης . Ορισμένα είδη έχουν μάλιστα εξαφανιστεί, όπως τα φλαμίνγκο και το μεγάλο auk. Το τελευταίο έχει εξαφανιστεί παγκοσμίως.

Ελπίζω ότι με αυτές τις πληροφορίες μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τη Βόρεια Θάλασσα και τα χαρακτηριστικά της.


Προσθήκη ως προτιμώμενης πηγής στην Google